Ζωρζ Μπατάιγ- Αποσπάσματα

-η αναζήτηση του Δισκοπότηρου, που είναι η Τύχη.

-Η ζωή παραμένει ολοκληρωμένη με το να μην είναι υποταγμένη σε κάποιον
ορισμένο σκοπό που την ξεπερνά.

-Καθένας από εμάς μαθαίνει πικρά πως το να παλεύει για την ελευθερία του
σημαίνει καταρχήν να την αλλοτριώνει.

-Η ολότητα είναι μέσα μου αυτή η πληθωρικότητα: δεν είναι παρά μια κενή
προσδοκία, μια δυστυχής επιθυμία να κατασωτεύεσαι χωρίς άλλο λόγο
από την ίδια την επιθυμία να φλέγεσαι (..) Αυτή η πληθωρικότητα είναι η όρεξη για
γέλιο, αυτό το άχτι για ηδονή, για αγιοσύνη, για θάνατο...

-Κατά βάθος, ο ολοκληρωμένος άνθρωπος δεν είναι παρά ένα ον όπου
καταλύεται η υπερβατικότητα, το οποίο δεν απέχει από τίποτε πια:
λιγάκι καραγκιόζης, λιγάκι Θεός, λιγάκι τρελός... είναι η διαφάνεια.

-Μια πρώτη κίνηση προς τον ολοκληρωμένο άνθρωπο είναι το ισοδύναμο της τρέλας.

-Αν εγκαταλείψω τις προοπτικές της δράσης, μου φανερώνεται η τέλεια γύμνια.
Βρίσκομαι μες στον κόσμο χωρίς καταφύγιο, χωρίς έρεισμα, κατακρημνίζομαι.

-Ορισμός του ολοκληρωμένου ανθρώπου: ο άνθρωπος που η ζωή του είναι μια γιορτή
"δίχως κίνητρο" και γιορτή με όλες τις έννοιες της λέξης- γέλιο, χορός, όργιο που
δεν υποτάσσονται ποτέ, μια θυσία που χλευάζει σκοπούς και υλικούς και ηθικούς.

-Όμως η απουσία σκοπού ρίχνει στη μοναξιά: πρόκειται για την αρρώστια της ερήμου,
για μια κραυγή που χάνεται σε μια μεγάλη σιωπή..

-(περί της αιώνιας επιστροφής:) δεν πρόκειται για τη σπαρακτική υπόσχεση άπειρων
επαναλήψεων μα για τούτο: ότι οι στιγμές που συλλαμβάνονται μες στην εμμένεια
της επιστροφής εμφανίζονται ξαφνικά ως σκοποί.

-Η κορυφή αντιστοιχεί στην υπερβολή, την πληθωρικότητα των δυνάμεων.
Φέρει στο μέγιστο την τραγική ένταση. Συνδέεται με τις άμετρες δαπάνες ενέργειας,
με την παραβίαση της ακεραιότητας των όντων. Γειτνιάζει λοιπόν περισσότερο
με το κακό παρά με το καλό.
Ο ξεπεσμός -αντιστοιχώντας στις στιγμές εξάντλησης, κόπωσης- προσδίδει
όλη την αξία στη μέριμνα για τη συντήρηση και τον εμπλουτισμό του όντος.
Απ' αυτήν πηγάζουν οι ηθικοί κανόνες.

-Η "επικοινωνία" δεν μπορεί να λάβει χώρα από ένα πλήρες και άθικτο ον στο άλλο:
θέλει όντα που διακυβεύουν μέσα τους το είναι, το θέτουν στο όριο του θανάτου,
του μηδενός. Η ηθική κορυφή είναι μια στιγμή διακύβευσης, αιώρησης του όντος
πέρα από τον εαυτό του, στο όριο του μηδενός.

-Η "επικοινωνία" δεν λαμβάνει χώρα παρά ανάμεσα σε δύο διακυβευόμενα όντα-
σπαραγμένα, μετέωρα, που κρέμονται το ένα και τ' άλλο πάνω απ' το μηδέν τους.

-Ο άνθρωπος, κατά τη σαρκική πράξη, διαβαίνει μιαίνοντας -και μιαινόμενος-
το όριο των όντων.

-Δεν επικοινωνώ παρά έξω από μένα, παρά αφήνοντας ή πετώντας τον εαυτό μου έξω.
Όμως, έξω από μένα, εγώ δεν είμαι πια.

-Το ον σε πειρασμό βρίσκεται, τολμώ να πω, συντετριμμένο από τη διχαλωτή τανάλια
του μηδενός. Αν δεν επικοινωνήσει, εκμηδενίζεται μέσα σ' αυτό το κενό που είναι η
ζωή απομονωμένη. Αν θελήσει να επικοινωνήσει, κινδυνεύει εξίσου να χάσει τον εαυτό του.

-Όλοι οι άνθρωποι, πάνω κάτω, καυλώνουν για τους ίδιους λόγους.

-Κάθε "επικοινωνία" μετέχει της αυτοκτονίας και του εγκλήματος.

-Οι πνευματικές κορυφές είναι η άρνηση αυτού που θα μπορούσε να παραδοθεί
ως ηθική της κορυφής. Έχουν να κάνουν με μια ηθικού του ξεπεσμού.

-Ο ακόλαστος δεν έχει καμιά τύχη να αποκτήσει πρόσβαση στην κορυφή, παρά μόνο
αν δεν έχει τέτοια πρόθεση.

-Η κορυφή δεν είναι "αυτό που πρέπει να κατακτήσουμε". Ο ξεπεσμός "αυτό που πρέπει
να εξαλείψουμε". Όπως και η κορυφή δεν είναι εντέλει παρά το απρόσιτο,
ο ξεπεσμός είναι εξαρχής το αναπόφευκτο.

-Η κορυφή, κατ' ουσίαν, είναι ο τόπος όπου η ζωή είναι οριακά αδύνατη.

-Δεν ονειρεύομαι να καταργήσω τους ηθικούς κανόνες. Απορρέουν από τον
αναπόφευκτο ξεπεσμό.

-Όμως το δυσκολότερο είναι να φτάσει στην κορυφή χωρίς λόγο, χωρίς πρόσχημα.
Το είπα: αερολογούμε περί αναζήτησης της κορυφής. Δεν μπορούμε παρά να τη βρούμε
μιλώντας για άλλο πράγμα.

-Μπροστά σε αυτούς που διαθέτουν ένα κίνητρο, ένα λόγο, δεν μετανιώνω για τίποτε,
δεν ζηλεύω κανέναν. Τους πιέζω, αντίθετα, να μοιραστούν την τύχη μου. Νιώθω ευτυχισμένο
το μίσος μου για τα κίνητρα και ευτυχισμένη την εύθραυστη φύση μου. Η ακραία δυσκολία
της κατάστασής μου είναι η τύχη μου. Μεθώ μ' αυτήν.

-Ζω στο έλεος γέλιων που με τέρπουν, σεξουαλικών διεγέρσεων που με κάνουν να αγωνιώ.

-Η ύπαρξη δεν μπορεί να είναι συγχρόνως αυτόνομη και βιώσιμη.

-Είναι αλήθεια πως κατά μία έννοια οι λυγμοί του ανθρώπου αφήνουν μια γεύση αιωνιότητας.

-Πρέπει να συντρίψουμε την υπερβατικότητα γελώντας.

-Το σκοτάδι έγινε μια άπειρη και μαύρη γενειάδα, βγαλμένη απ' τα βάθη της γης
και τη βδελυρότητα του αίματος.

-Είναι δυνατόν να αντιδιαστέλλουμε παράλληλα τον Θεό και μια Ερωμένη.
Απ' την άλλη, το Μηδέν και τη Γυναικεία Γύμνια (ανεξάρτητη από ένα συγκεκριμένο ον).

-Το γέλιο που αναμφίβολα ως αντικείμενό του την κορυφή, γεννιέται από την ασυνειδησία που έχουμε γι' αυτήν.

-Στο διάβολο ο Θεός, οι βλασφημίες ή οι υπερβατικότητες! Το σύμπαν είναι ταπεινό:
το γέλιο μου είναι η αθωότητά μου.

-Το γέλιο ευλογεί κι ο Θεός καταριέται. Ο άνθρωπος δεν είναι, όπως ο Θεός, καταδικασμένος
να καταδικάζει. Το γέλιο είναι, αν το θέλει, θαύμα, μπορεί να είναι ελαφρύ, μπορεί να του
είναι ευλογία. Αν γελώ με τον εαυτό μου..

-Μεθάω με το να μην επιθυμώ τίποτε και να μην είμαι εξασφαλισμένος. Δοκιμάζω μια αίσθηση ελευθερίας.

-Μεθάω με ένα τίποτε- ή δεν μεθάω με τίποτε. Αυτή η μέθη έχει ως όριο το να γελάω,
καταρχήν με τον εαυτό μου.

-Η ερωτική μου μανία έχει μια τέτοια θέα προς το θάνατο, όπως ένα παράθυρο προς την αυλή.

-Αυτό που αγαπούσα παράφορα είναι η ανοιχτωσιά, η ανοιχτή πόρτα.

-Διττός χαρακτήρας της κορυφής (φρίκη και τέρψη, αγωνία και έκσταση)

-Κοινώς, ξεσπάω σε γέλια και καυλώνω.

-Και γελούσα που μάντευα πόσο, σ' αυτή την ηλιόλουστη χώρα, η ζωή έπαιζε
με το χριστιανισμό, μεταβάλλοντας τον αναιμικό μοναχό σε πριγκίπισσα από
τις Χίλιες και μια νύχτες.

-Το σύμπαν, συγκρινόμενο με το ερωμένο ον, μοιάζει φτωχό και κενό: δεν είναι στο
"παιχνίδι", καθώς δεν είναι "φθαρτό".

-Δεν είναι πια ο άνθρωπος αυτός που εκπίπτει και χωρίζεται απ' τον Θεό,
είναι ο ίδιος ο Θεός (αν το θέλετε, η ολότητα).

-Ο έρωτας είναι απλός και απερίφραστος.

-Ο ρομαντισμός αντιπαραβάλλει στην αγιοσύνη του ασκητή μιαν αγιοσύνη
του παιχνιδιού, που κάνει τους μοναχούς και τους εγκρατείς άνοστους.

-Όποιος κι αν είσαι εσύ που με διαβάζεις: παίξε με την τύχη σου.

-Όπως το κάνω εγώ, αβίαστα, όπως και την ίδια τη στιγμή που σου γράφω,
παίζω μαζί σου.

-Η σεξουαλική ηδονή έχει να κάνει με την ίδια την ουσία του μεγαλείου.
Το ίδιο και η απελπισία.

-Το υποκείμενο άπειρων βασάνων, κενών από νόημα.

Vers dores- Paul Verlaine

L' art ne veut de pleurs et ne transige pas,
Voila ma poetique en deux mots: elle est faite
De beaucoup de mepris pour l' homme et de combats
Contre l'amour criard et contre l'ennui bete.

Je sais qu'il faut souffrir pour monter a ce faite
Et que la cote est rude a regarder d'en bas.
Je le sais, et je sais aussi que maint poete
A trop etroits les reins ou les poumons trop gras.

Aussi ceux- la sont grands, en depit de l'envie,
Qui, dans l'apre bataille ayant vaincu la vie
Et s'etant affranchis du joug des passions,

Trandis que le reveur vegete comme un arbre
Et que s'agitent, -tas plaintif,- les nations,
Se recuiellent dans un egoϊsme de marbre.

(1866- Premiers vers)

Καλημέρες στις Παραλογοτεχνίες!

Σας είπα: μη γράφετε μαλακίες γιατί θα'ρθούν οι Μούσες και θα σας σοδομίσουν!

Ποίηση προ-οντολογικώς/

-Την βασκανίαν αναιρεί ο βασκάνας αν πτύση τρις εις το στόμα τού βασκανθέντος.

-Θεωρείται ακάθαρτος πάσα εργασία προερχόμενη εκ γυναικός εχούσης τα έμμηνά της.
Ειδικώς δε γυνή έχουσα τα έμμηνά της δεν πρέπει να εισέλθη εις μελισσότοπον,
διότι αι μέλισσαι "θα ψοφήσουν".

-Δεν πρέπει να ράπτη τις εν πλω ευρισκόμενος, διότι δήθεν ράβει τον αέρα και επέρχεται
νηνεμία, ήτις είνε κακή διά τους πλέοντας δι' ιστιοφόρου.

-Ο ωτακουστών και μανθάνων ούτω κρυφίως τα μυστικά των άλλων
πιστεύεται ότι θα τιμωρηθή εις τον άλλον κόσμον με λόγχας σιδηράς
τιθεμένας εντός των ώτων του.

-Ο συκοφάντης τιμωρείται εις τον άλλον κόσμον με διαρκή καύσιν
του λάρυγγός του.

-Η επίτοκος απαλλάσσεται ευκόλως του τοκετού, αν ζωσθή διά ζώνης ανθρώπου,
όστις ηλευθεύρωσε βάτραχον από στόματος όφεως.

-Ιδίως δε πιστεύεται ότι, αν η λεχώ μείνη μόνη την νύκτα, υπάρχει κίνδυνος
να έλθωσιν αι Νεράιδες και να κλέψωσι το βρέφος της.

-Αν εν τη εκκλησία συναντηθή προς άλλην ομοίαν γυναίκα, ασπάζεται ταύτην
και προς αποφυγήν αμοιβαίας βασκανίας εκάστη θηλάζει το τέκνο της άλλης.

-Προσέχουσι να μη εγγίση το βρέφος εις την γην μέχρι της βαπτίσεώς του, διότι
η γη συμβολίζει την ταφήν του.

-Αν βρέφος κοιμώμενον γελά, πρέπει να αφυπνισθή, διότι πιστεύεται διά το
ομόηχον ότι τον γέλωτά του προξενεί η κακοποιός Νύμφη Γελλώ, ήτις υπάρχει φόβος
άλλως να το πνίξη.

-Το βρέφος προ της βαπτίσεως καλείται δράκος ή παπάς ή χατζής.

-Προς θεραπείαν λυσσοδήκτου κατασκευάζεται ειδικός τις πλακούς (λυσσόπιττα),
τον οποίον τρώγει ο λυσσόδηκτος μετά μαγικής τινός επωδού.

-Αν αμυγδαλή παραμένη άκαρπος, πιστεύεται ότι το κακόν διορθούται
διά της εξής συμβολικής πράξης: ο ιδιοκτήτης λαμβάνων πέλεκυν απειλεί
τρις ότι θα την κόψη, αν παραμείνη και πάλιν άκαρπος, άλλος δε τις ιστάμενος
όπισθεν του δένδρου αποκρίνεται τρις δήθεν εκ μέρους ταύτης ότι θα καρποφορήση.


(Προλήψεις του Ελληνικού Λαού, Α.Χ., Μπουτουρα)

Blake- 3 ποιήματα απ' τα σημειωματάρια.

8

"Madman" I have been call'd: "Fool" they call thee.

I wonder which they Envy, Thee or Me?

10

To F[laxman]

I mock thee not, tho' I by thee am Mocked.

Thou call'st me Madman, but I call thee Blockhead.

34

To F[laxman]

You call me Mad: 'tis Folly to do so-

To seek to turn a Madman to o Foe.

If you think as you speak, you are an Ass.

If you do noy, you are but what you was.

The Garden of Love- William Blake

I went to the Garden of Love,

And saw what I never had seen:

A Chapel was built in the midst,

Where I used to play on the green.

And the gates of this Chapel were shut,

And "Thou shalt not" writ over the door;

So I turn'd to the Garden of Love

That so many sweet flowers bore;

And I saw it was filled with graves,

And tomb-stones where flowers should be;

And Priests in black gowns were walking their rounds,

And binding with briars my joys & desires.

Καλημέρα, όλη μέρα/

το κρυφό μου δημιούργημα,
θα μπορούσε να το αρπάξει στην αγκαλιά του ο γκαίτε
και να στριφογυρίζει, ευγνώμων, σε χορό διηνεκή, μέχρι θανάτου।

είναι το πιο χαριτωμένο και λιγερό βιβλίο που έχετε διαβάσει।

Διευκρίνιση..

"και γαρ καταπαίζειν των δογματικών τετυφωμένων και περιαυτολογούντων ουκ αποδοκιμάζομεν μετά τους πρακτικούς των λόγων"- Σέξτος Εμπειρικός

Καλημέρες!

Συντ-ροφοί,
δέχομαι ηλεκτρονική επίθεση!
Διαδικτυακό αντάρτικο!!

Όσοι μπαίνετε σε αυτή τη σελίδα
πρέπει, πρώτα, να κατεβάζετε τις φούστες σας
και να επιδεικνύεται πιστοποιητικό φρονημάτων.
--Ω τι ποδόγυρος!--

ετοιμάζω 2 βιβλία, τα οποία, όπως δείχνουν οι έρευνες
του Σκάι και της Καθημερινής, θα αναποδογυρίσουν τον κόσμο, αφού:
βάζω τη μέγγενη στο κεφάλι του σεφέρη.
βάζω το πιστόλι στον κρόταφο του μαγιακόφσκι.
βάζω την ομπρέλα στο μέτωπο του λωτρεαμόν.
βάζω το κουκούτσι στη χούφτα του λαφόργκ.
έχω σχέδιο...


(Περ)Υστερόγραφο
Δεν έχεις ποιητικό ταλέντο;
σου έχω τη λύση..
μελέτησε την ψυχανάλυση, τον αυστηρό γερμανικό ιδεαλισμό (γρρ),
γλωσσολογία, θρησκειολογία κτλ
Θα καταφέρεις να σε θαυμάζουν για τις ιδέες σου..
θα σε περνάνε για γκουρού, σού λέω!
-Αλλά ένα ποίημα γράφεται με λέξεις, όχι με ιδέες.
Γι' αυτό μελέτησε την ύπαρξη.
Υλικό της ποίησης η ζωή/
αλλιώς είναι αποτυχημένη, παρωχυμένη, ανερμάτιστη,
όπως εσείς, συντ-ροφοί/

Ο Κόσμος ως ιδιοτροπία (αλλιώς: καπρίτσιο) της γλώσσας.
Η γλώσσα ως παίγνιον του Τυχαίου,
Το τυχαίο ως παρατσούκλι του άρρητου,
Το άρρητο ως..

Η μεγαλύτερη Τέχνη θα ήταν η Αθωότητα του Γίγνεσθαι
εφαρμοσμένη στη ζωή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται..

Μικρός που πέθανε στ' αλήθεια- Τριστάν Κορμπιέρ

Φύγε τώρα, κομμωτή κομητών!
Χόρτα στον άνεμο και τα μαλλιά σου.
Φωσφορισμούς θ' αφήνουν τα βαθιά σου
άδεια μάτια, φωλιές των ερπετών.

Κρίνοι, μυοσωτίδες, άνθη των
τάφων, θα γίνουνε μειδίαμα σου.
Φύγε τώρα, κομμωτή κομητών!
Δοξάρια σιωπηλά τα κόκαλά σου.

Το βαρύ πια μην κάνεις. Των ποιητών
τα φέρετρα παιχνιδάκια, στοχάσου,
είναι κι αθύρματα νεκροθαπτών.
Φύγε τώρα, κομμωτή κομητών!


μτφ Κώστας Καρυωτάκης

Ο Αντρέ Μπρετόν Φτερνίζεται

Η λαμπρή εικονογράφηση των λαϊκών έργων και των παιδικών βιβλίων, ο Ροκαμβόλ
ή ο Κοστάλ ο Ινδός, αφιερωμένη σε όσους ξέρουν μόλις να διαβάζουν,
θα ήταν ένα από τα λίγα πράγματα που θα μπορούσαν να συγκινήσουν μέχρι δακρύων
εκείνους που διατείνονται πως έχουν διαβάσει τα πάντα.

Paul Valery- Αφορισμοί

Ο κυκλώνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί καν
ν' ανοίξει ένα γράμμα ή να λύσει τον κόμπο αυτόν.

~

Τίποτα ωραίο δεν μπορεί να συνοψισθεί.

~

Ο μάρτυρας: προτιμώ να πεθάνω παρά... να σκεφτώ.

~

Το Κράτος, φίλος όλων, εχρός του καθενός.

~

Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδά,
γιατί το τραγουδά, και τι είναι αυτό που τραγουδά μέσα του,
δεν θα τραγουδούσε.

~

Για να αρέσκεται κανείς στη δόξα, πρέπει να αποδίδει
μεγάλη σημασία στους ανθρώπους. Πρέπει να πιστεύει σ' αυτούς.

~

Η "ιδιοφυία" είναι μια συνήθεια που αποκτούν κάποιοι.

~

Ό,τι κάνεις καλύτερα είναι μια αναπόφευκτη παγίδα.

~

Πόσα πράγματα πρέπει να αγνοείς για να "δράσεις".

~

Η ανία δεν έχει μορφή.

~

Το ιδανικό είναι ένα είδος πείσματος.

~

Η ηθική είναι πληκτική, γιατί επιβάλλει τη μονοτονία.

~

Είναι αδύνατο να κατανοείς και να τιμωρείς ταυτόχρονα.

~

Ο κόσμος αξίζει μόνο διά των ακροτήτων και διαρκεί μόνο
διά των μετριοτήτων.
Παίρνει αξία μόνο από τους ακραίους και διάρκεια μόνο
από τους μετριοπαθείς.

~

Ο άνθρωπος ακουμπά στο θάνατό του όπως ο συζητητής στο τζάκι.

~

Αν το εγώ είναι μισητό, το ν' αγαπάς τον πλησίον σου
ως σεαυτόν καταντά μια φριχτή ειρωνία.

~

Η τέχνη είναι εξίσου κακή με τον έρωτα. Τέχνη και έρωτας
είναι εν δυνάμει εγκληματικές καταστάσεις- αλλιώς δεν είναι
ούτε τέχνη ούτε έρωτας.

~

Μέσω του ανθρώπου το ακατόρθωτο ασκεί πίεση στο πραγματικό.

~

Το πραγματικό δεν μπορεί να εκφραστεί παρά μόνο
διά μέσου του παράλογου. Αυτό που μόλις έγραψα δεν είναι, άραγε,
ολόκληρος ο μυστικισμός και το ήμισυ της μεταφυσικής;

μτφ: Α. Βέλιος

Τήνελλα-Τήνελλα/ Δελτίο Κτύπου

Τήνελλα-Τήνελλα!
το νέο βιβλίο, από το νέο έτος σε όλους τους κινηματογράφους!

Νέα Λακανική Μέθοδος Επιμήκυνσης Πέους?

ο Ταθαγκάτα θα σας κουτσουλίσει/