Καλημέρες, Συντ-ροφοί!

Φίλε ροφέ, ανυποψίαστε αναγνώστη, κοιμισμένε χάφτη,
για σε οι Καλημέρες μου!

Πώς και δεν έχεις αηδιάσει με τόση αλλοτρίωση;
Τόση βλακεία κι έπαρση;
Κι έπειτα μου ζητάς να ηρεμήσω;
Είπαμε: Θα ιαμβίζω ρε μουνιά, και τέρμα.

Να ανησυχείτε, ρε μουνιά (είναι τιμητικός ο τίτλος, και δεν σας αξίζει)
γιατί δεν καταλαβαίνω ούτε από παρέες, ούτε από συνδικάτα
κι "κοινωφελείς" οργανώσεις.. Ούτε από καλούς ούτε από κακούς.

Η πλεμπαρία Αντουανέτα, φαντασμένη, εργάζεται για την υστεροφημία της.
(Δηλ: έχει εξασφαλίσει την εδώ δόξα (!), και δουλεύει για το επέκεινα!)
Πόσο νυχτωμένοι είναι οι άνθρωποι!
Κάτι τέτοια βλέπω και δίνω δίκιο στις θεωρίες περί Παράλληλου Σύμπαντου (σικ)!

Πρέπει, ανοιχτά, να χαράξω τη γραμμή μου (η οποία δεν είναι καν γραμμή, θυμίζει,μάλλον, αυλακιές σε παχιά σκόνη, όπως έκαναν οι περίφημοι Ray & Duchamp,
αν θυμάστε..)!
Σας περιφρονώ κατάφορα και αδιακρίτως.
Με κανένα ίχνος υπεροψίας, αλλά με τόνους αρχιδιών κι αξιοπρέπειας.
Δεν έχουμε τίποτε κοινό, κύριοι.

Δόξα να περιμένετε στους ιδεαλιστικούς σας Παραδείσους.
εδώ έχει μόνο λάσπη και σκατά.
βολευτείτε.
αλλά, μόνο, μη γλείφετε τα αρχίδια ο ένας του άλλου, σε κοινή θέα
γιατί ξεπερνάτε το μέτρο, και θα κατέβουν οι ερινύες, με ήλιου αμιχές (με εννοείτε..)
και θα σας σοδομίσουν.


Αλίμονο! Alas, Alas, Alas x 100!
"Εμείς" οι εξωκοινοβουλευτικοί θα σώσουμε τη λέξη, αν σωθεί!
Κάποτε στις Λισσίδες θα ανταλλάξουμε μια λύρα για ένα βόδι.

дорогой друг, простите! девушка! я знаю...

Πώς να ελκύσετε την προσοχή μιας γυναίκας που περνά στον δρόμο

. . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . .

(Απ'το πρώτο μανιφέστο του Μπρετόν..)




мы будем говорить по-русски! всего хорошего, товарищ!

Οβίδιος- Αμούρ Αμούρ/

"Τί έχω με τη μεριά μου,λοιπόν; Ποιητική ιδιοφυία, γλύκα, θεϊκή έμπνευση.
Κι αγάπη"


"Η τέχνη μου θα αρθεί στο θέμα και θα σε κάνει αιώνια"


"Όταν σκέφετσαι την τελευταία φορά που κάναμε έρωτα,
άγγιξε το ρόδινο μάγουλό σου, με ένα κομψό αντίχειρα"


"Κουρασμένοι, επιτέλους, ξαπλώσαμε να κοιμηθούμε.
Είθε οι μεσημεριανοί μου ύπνοι συχνά να παίρνουν τέτοια κατάληξη"


"Το σκοτάδι, η επιθυμία και το ποτό δεν κάνουν για μετριασμό,
Η νύχτα απωθεί την αυτοσυγκράτηση, τα άλλα το φόβο"


"Η οργή μου ήταν τόση, ώστε θα μπορούσα να χτυπήσω τους ίδιους μου
τους γονείς, να μαστιγώσω τους ευλογημένους θεούς"


"Έχω γνωρίσει εποχές (είτε το πιστεύετε είτε όχι) όταν το φεγγάρι
γινόταν αιμάτινο, και αίμα έσταζε από τα αστέρια"


"Αλλά η μέθοδος της Φύσης είναι τόσο απρόβλεπτη. Ασφαλέστερο να
ασχοληθείς με τη Τέχνη"


"Η μάχη κι ο έρωτας ανήκουν στην ίδια ηλικιακή ομάδα"


"Οι νυκτερινές επιθέσεις είναι σπουδαίο πράγμα. Πιάσε τους εχθρούς
σου στον ύπνο κι άοπλους. Απλώς σφάγιασέ τους επί τόπου"


"Ο έρωτας, όπως ο πόλεμος, είναι ρίσκο"


"Αν θες ένα γιατρικό για την οκνηρία, ερωτεύσου!"


"Ο έρωτας είναι ένα παιδί, και μάλιστα γυμνό"


"Όταν το σεξ δίνει ίση ευχαρίστηση και στους δύο
γιατί θα πρεπε αυτή να το πουλήσει, κι εκείνος να το πληρώσει;"


"Το δικό μου δώρο η Ποίηση, η εξύμνηση των ωραίων κοριτσιών.
Μπορώ να τις κάνω αιώνιες. Όμορφα φορέματα, κοσμήματα, χρυσαφικά, όλα φθαρτά.
Αλλά η δόξα στους στίχους μου είναι για πάντα"


"Υπάρχει μαγεία στην ποίηση, η δύναμή της μπορεί
να σύρει κάτω το ματωμένο φεγγάρι, να γυρίσει τον ήλιο,
να κάνει τα φίδια να εκραγούν διάπλατα, ή να κινήσει
τους ποταμούς κόντρα στο ρεύμα"

"Ένα σμήνος από ομορφιές, να αιωρούνται πάνω απ' τα ερωτικά
τραγούδια μου- Αυτό μόνο θέλω"

"Μία έχει επιδέξιο περπάτημα: αυτό με κερδίζει. Άλλη νευρικό-
αυτή μπορεί να μαλακώσει με λίγο σεξ"

"Πώς να αποτύχεις να ερωτευτείς αυτά τα τόσο έξυπνα χέρια;"

"Τα γούστα μου τις αγκαλιάζουν όλες εξίσου: Οι νεαρές κοπέλες έχουν
την εμφάνιση- αλλά όταν είναι για τεχνική δώστε μου μια μεγαλύτερη γυναίκα.
Εν συντομία: υπάρχει τεράστια γκάμα επιθυμητών καλλονών στη Ρώμη -και τις θέλω όλες"

"Ο πόλεμος, όπως ο έρωτας, είναι ένα ρίσκο"

"Ζωή αγάμητη θα ευχόμουν μόνο στους χειρότερους εχθρούς μου.
Για φανταστείτε να κοιμάστε στη μέση ενός διπλού κρεββατιού"

"Τι μακαριότητα να εκπνέεις στου Έρωτα τη μονομαχία-
αυτός, θεού θέλοντος, είναι ο τρόπος που θα επέλεγα να πεθάνω"

"Αλλά θα ήθελα να φτάσω στη διάλυση, εν μέσω της πράξης, να πεθάνω
απάνω στη δουλειά. Εύκολα να μαντέψει κανείς τι θα πει
κάποιος στην κηδεία μου: 'ο θάνατός του ήταν ταιριαστός με τη ζωή του'"

"Θα πιστέψω ό,τι μου πεις, δε με νοιάζει αν είναι παραμύθια-
Γιατί δε θα πρεπε να ικανοποιώ τις ίδιες μου τις επιθυμίες;"

"Αν μου προσέφεραν μια θέση στον ουρανό ανάμεσα στον Κάστωρα και τον
Πολυδεύκη, εγώ ακόμη θα έλεγα Όχι. Τι αξίζουν τα ουράνια χωρίς εσένα;"

"Σεξο-πόλεμος"

"Εμείς οι εραστές χρειαζόμαστε ελπίδα κι απόγνωση σε εναλλασόμενες δόσεις"

"Να ξελογιάζεις τη σύζυγο ενός βλάκα είναι σα να κλέβεις άμμο
απ' την παραλία"

"Το υποσυνειδητό μου φτιάχνει ένα αριστούργημα"

"Οι κανονισμού του Ιππόδρου για τις θέσεις έχουν ένα πλεονέκτημα-
μας φέρνουν κοντά"

"Ξέρετε: κάντε έρωτα, όχι πόλεμο"

"Ή ο Θεός είναι μια λέξη χωρίς υπόσταση, ένα κούφιο φάντασμα
για να παίζει η ηλίθια ευπιστία του όχλου,
ή αν υπάρχει είναι ξεμωραμένος με τα κορίτσια,
τους επιτρέπει αποκλειστικά προνόμια, carte blance"

"Πιστέψτε με, οι απαγορεύσεις σας αυξάνουν τα βίτσια"

"Αιωνίως μας ερεθίζουν οι περιορισμοί, εποφθαλμιούμε ό,τι είναι απαγορευμένο"

"Η Επιθυμία υψώνεται για ό,τι βρίσκεται πιο μακριά"

"Το παράνομο πάθος -σας αρέσει ή όχι- είναι γλυκύτερο"

"Υπήρχε εποχή που το ποιητικό ταλέντο ήταν πιο ευχάριστο απ' το χρυσάφι,
αλλά σήμερα το να μην έχεις λεφτά είναι καταφανής προστυχιά.
Όταν τα ποιήματά μου ευχαιστούν την ερωμένη μου φτάνουν εκεί
που εγώ αδυνατώ"

"Αυτό είναι: εκπορνεύτηκε από την τέχνη μου, και μου άξιζε αφού διατυμπάνιζω
την ομορφιά της εκτενώς! Αν η γλυκιά μου είναι στο κλαρί είναι δικό μου σφάλμα"

"Ω, η παραγωγική ποιητική άδεια είναι χωρίς όρια, κι ασυγκράτητη από ιστορικά γεγονότα. Θα έπρεπε να έχετε εκλάβει την εξύμνηση της Κορίννας για λογοτεχνία.
Τώρα η ευπιστία σας μου έκανε κακό"

"Το έργο γεννιέται για να συνεχίσει να ζει όταν ο δημιουργός του πεθάνει"


Απόδοση: Θανάσης Αθανάσιος

Ερώτηση

Από τύφο ή από μοραλίνη πέθανε ο Μπαζάροφ;

Bhagavad Gita- θραύσματα/

το Brahman/ Bhagavad Gita

"Κι όποιος την ώρα του θανάτου, Εμένα μόνο θυμάται, καθώς αφήνει το σώμα,
αυτός στη δική μου κατάσταση φτάνει. Γι΄αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία"


"Από Εμένα ανώτερο, τίποτε δεν υπάρχει. Όλα τούτα είναι αρμαθιασμένα
πάνω μου σαν τα μαργαριτάρια στην κλωστή"

"Με το νου δαμασμένο, λευτερώνεται κανείς, εδώ κι όλας, κι απ΄το καλό κι απ' το κακό"

"ανώτερο δεν υπάρχει από έναν πόλεμο σύμφωνο προς το Ντάρμα"


"Αυτός ποτέ δε γεννιέται ούτε ποτέ πεθαίνει ούτε και, αφού υπάρξει, παύει να υπάρχει. Αγέννητος, διηνεκής, αιώνιος, αρχέγονος, αυτός δεν θανατώνεται σαν θανατώνεται το σώμα"

"Όποιος νομίζει πως αυτός (ο Άτμαν) είναι ο φονιάς και όποιος νομίζει πως αυτός είναι ο σκοτωμένος, κι οι δυο τους τίποτε δεν ξέρουν. Αυτός ούτε σκοτώνει ούτε σκοτώνεται"

"εκτελώντας την εργασία χωρίς προσκόλληση, ο άνθρωπος φτάνει στον Υπέρτατο"

"Για μένα τίποτε στους τρεις κόσμους δεν υπάρχει που πρέπει να κάνω. Τίποτε που δεν έχω επιτύχει και που πρέπει να επιτύχω. Κι όμως, ακόμα βρίσκομαι σε δράση"

"Ο πλανώμενος απ' το 'εγώ' σκέφτεται 'εγώ τα κάνω'"

"Καλύτερος, του καθενός ο Ντάρμα ο δικός του έστω και χωρίς αξία, παρά ο ξένος Ντάρμα καλά εκπληρωμένος. Καλύτερος ο θάνατος ενός στον Ντάρμα τον δικό του. Ο ξένος Ντάρμα κίνδυνο φέρνει"

слушаешь товарищ? только по-русски!

Πέννυ Μηλιά- 3 ποιήματα/

-κι αν με ρωτούσαν ποια είναι η μεγαλύτερη ποιήτρια σήμερα,
με σιγουριά θα έλεγα: Η Πέννυ Μηλιά!


ΓΕΦΥΡΑ
Μέσα στ' απαλά σου χέρια
φυτρώνουν μικρά δέντρα

Η ιστορία δεν χρειάζεται
διυλιστήρια και ναυπηγεία

Δεν ξέρω τι να κάνω
όλα τούτα τα σκουπίδια και τα κοιμητήρια

Τα κάδρα δεν με αφορούν
Το νερό είναι τέχνη
Το αίσθημα τελειώνει κάποια στιγμή
Τα καύσιμα

Πετρέλαια, Ηλεκτρισμός, Εκπομπές, Όζον

Θέλω να βρω μια γέφυρα προς τα κάτω

~
ΧΡΥΣΟΜΥΓΑ
Πάλι έδεσα τα πόδια μου
Στην κλωστή σου

Δεν θα κάνω παιδιά
Υπνωτίζουν

Δεν θα έχω χαλιά
Καταπίνουν τις σκέψεις

Τα κρεβάτια αιχμαλωτίζουν το σώμα
Αιώνια θα ξαπλώνω

Η τηλεόραση επιπλέει
Δίχως να γεννά
Καμία ανάγκη για αγάπη

Δεν θα έχω βιβλία
Ξεραίνεται μέσα τους η αλήθεια
Όπως στα φυτολόγια

Θα έχω μόνο πόδια
Να τρέχω μακριά
Από όσα χρειάζομαι

~
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Το άδειο λεωφορείο
Το μοντέρνο σκουπιδιάρικο
Τα κορίτσια με τα άσπρα παλτό
Με τ' άσπρο δέρμα
Με τ' άσπρο τους γέλιο
Με τ' άσπρα τους χέρια
Πιασμένα στη μαύρη κατηφόρα της Σίνα।

Στο λόφο υψώνεται
Ψεύτικος ήλιος
Μα κυβερνά μονάχα τους στρατιώτες।
Ποια Αθηνά, ποια ελαιούσα, αττική κοιλιά, λεκάνη;
Τρίαινες, χαντάκια, αλμυρά νερά, σκληρός καπνός: να ο
νικητής σου।

Εκείνες
Πέταξαν τα ασπρόρουχα και προχωρούν μέσα στα γέλια
και τα θρύψαλα।

"Άϊ στο καλό με τα φουστάνια, τα φουρό"
"Θα σου φυτέψω το τακούνι στην κοιλιά"
"Πρόσεχε! μην και πατήσεις τον φαλλό"

Έτσι μιλούν
Έτσι κρύβονται
στη φωλιά του όπλου, του αυγού τους।

Πήραν απόφαση
να μην γεννήσουν πια.

Είσαι Πέρα; Πόσο Πέρα Είσαι; Τήνελλα-Τήνελλα/

"και με φως και με θάνατον ακαταπαύστως"

~

κι ο Francis Bacon ήτο Κονιορτοποιητής!

"i think of myself as a kind of pulverizing machine into which everything

I look at and feel is fed"

Λίγος Rauschenberg/

“It is neither Art for Art, nor Art against Art. I am for Art, but for Art that has nothing to do with Art. Art has everything to do with life, but it has nothing to do with Art"

игрущка, πάντα игрущка

Νομίζω έχει γίνει μια τρομερή παρεξήγηση/

друг и товарищ,
дорогой друг, νομίζω παρεξήγησες।

το νόημα είναι απλό: игрущка

Τρώγω τα Μουστάκια μου

Κι ο Νίτσε, λοιπόν, είχε κάνει την τρομερή παρατήρηση, σε κάποιο έργο του:
Οι ιερές γραφές του χριστιανισμού δεν έχουν ούτε ίχνος χιούμορ.
Αυτό και μόνο αρκεί για να τις καταδικάσουμε δια παντός.
Το αυτό ισχύει και στη λογοτεχνία.
Πόσο λίγη ακεραιότητα προδίδει το ατσαλάκωτο..


Το δίλημμα τέθηκε από μένα: Hume or Humor?
-γιατί πέρα από άφταστο λογοπαίγνιο (3 διαφορετικές λέξεις ακούγονται σαν
μία που επαναλαμβάνεται δυο φορές) είναι το κατεξοχήν φιλοσοφικό ερώτημα.
Και το ερωτάν είναι η αρχή και το τέλος.
Και το Ου Μάλλον είναι η μόνη δυνατή σοφία..

Υαλοκαμβάς/ Η Ελονοσία του Μύδρου

Ο Υαλοκαμβάς κι η Ελονοσία διακινούνται ελεύθερα
και στα 24γράμματα।κομ!

Ένα ακόμη σχόλιο..

Εγώ είμαι το κατεστημένο που πολεμάω।

(Με κάθε ειλικρίνεια)

(Από λεπτότητα δεν το φωνάζω)

Κάποτε στις Λισσίδες

θα ανταλλάξω μία λύρα για ένα βόδι..

Ένα σχόλιο/

Η σύγκρουση πρέπει να είναι σφοδρή।
Και μέχρις εσχάτων।
Μέση οδός δεν υπάρχει।

Το κατεστημένο είμαστε εμείς।

Ο Θανάσης Αθανάσιος ανακρίνεται απ' τον Σωτήρη Παστάκα

τελικά ομολόγησα॥

http://www.poiein.gr/archives/15454/index.html

Ο Σπύρος Αραβανής αποδείχθηκε ο Κακός Μπάτσος της υπόθεσης :)

Martin Heidegger- Είναι και Χρόνος, αποσπάσματα

Είναι και Χρόνος
-Αποσπάσματα
(μετάφραση Γιάννη Τζαβάρα)

• Αυτό μπρος στο οποίο αγωνιούμε είναι αυτό τούτο το μες-στον-κόσμον-Είναι.
• Αυτό, για το οποίο αγωνιούμε, διανοίγει το εδωνά-Είναι ως δυνατότητα.
• Η αγωνία φανερώνει στο εδωνά-Είναι, το Είναι προς τη δυνατότητα για το πιο δικό του Είναι, δηλαδή ότι είναι ελεύθερο για την ελευθερία να εκλέξει και να αδράξει τον εαυτό του.
• Μπρος στην αυθεντικότητα του Είναι ως δυνατότητα.
• Η αγωνία εξατομικεύει κι έτσι διανοίγει το εδωνά-Είναι ως solus ipse.
• Όταν αγωνιώ, είμαι ανέστιος.
• Με την αγωνία το Ενείναι εισδύει στον υπαρκτικό «τρόπο» της ανοικειότητας.
• Αγωνιούμε για τη δυνατότητα για μες-στον-κόσμον-Είναι.
• Το εδωνά-Είναι προηγείται του εαυτού του, ήδη πέρα κι έξω απ’ τον εαυτό του

.
• Το υπάρχειν είναι πάντα γεγονικό.
• Αρχέγονη και γνήσια αλήθεια έγκειται στην καθαρή εποπτεία.
• Η διανοικτότητα του μες-στον-κόσμον-Είναι, δηλαδή το «εδωνά», συγκροτείται απ’ τους τρόπους της καθημερινότητας: αερολογία, περιέργεια, αμφισημαντότητα, κατάπτωση.
• Η κατάπτωση μέσα στην κοινή γνώμη των πολλών.
• Αναυθεντικότητα: μες-στον-κόσμον-Είναι που έχει θελχτεί ολοκληρωτικά απ’ τον κόσμο και από το εδωνά-Συνείναι Άλλων.
• Ενείναι: βιομέριμνα/ανθρωπομέριμνα.
• Το καταπτωτικό καθησυχάζει τον εαυτό του.
• Το εδωνά-Είναι υπάρχει γεγονικά.
• Εύρεση και γεγονότητα- αναυθεντικότητα. Κατανόηση και υπαρκτικότητα-αυθεντικότητα/ συνυπάρχουν.
• Η αγωνία, ρίζα της κατάπτωσης.
• Αγωνιούμε μπρος στο ακαθόριστο.
• Αγωνιούμε μπρος στον ίδιο τον κόσμο και τη δυνατότητα πρόχειρων όντων.






• Η ομιλία οντολογικά ισαρχέγονη με την εύρεση και την κατανόηση.
• Η ομιλία είναι ομιλία για κάτι.
• Το συνείναι κοινωνάται ρητά με την ομιλία.
• Η διάνοιξη της ύπαρξης μπορεί να γίνει αυτούσιος σκοπός του ποιητικού λόγου.
• Το εδωνά-Είναι δεσποτεύεται απ’ τους πολλούς.
• Το ανεδαφικό διαστρέφει τη διάνοιξη σε εγκλεισμό.
• Οι πολλοί προσχεδιάζουν την εύρεση.
• Η αερολογία αποκόβει το εδωνά-Είναι απ’ το ίδιο το Ενείναι.
• Η αποκοπή αυτή δεν εκμηδενίζει το εδωνά-Είναι, είναι η πραγματικότητά του.
• Βιομέριμνα: Παρείναι-στον-κόσμο
• Ανθρωπομέριμνα: Συνείναι
• Ποιος;: Εαυτότητα
• Η μέριμνα για τον μέσον όρο αποκαλύπτει την τάση του εδωνά-Είναι για ισοπέδωση όλων των δυνατοτήτων του Είναι.
• Το αφίστασθαι, ο μέσος όρος, η ισοπέδωση συγκροτούν την κοινή γνώμη.
• Καθένας είναι ο Άλλος και κανένας δεν είναι αυτός τούτος. Οι πολλοί (Das Man), το καθημερινό εδωνά-Είναι, είναι ο κανένας (Das Niemand).
• «Είμαι» οι Άλλοι.
• Το Αρχέγονο Είναι του εδωνά-Είναι, η μέριμνα.
• Ο Άλλος έχει αρχικά διανοιγή μες στην κατά τη βιομέριμνα ανθρωπομέριμνα.
• Το κοινό περιβάλλον της βιομέριμνας όπου συναντώνται το εδωνά-Είναι και το εδωνά-Συνείναι.
• Οι Άλλοι είναι αυτό που κάνουν.
• Η συναλληλία είναι όλο ανησυχία και μέριμνα για την υπόσταση.
• Υποτέλεια των Άλλων.
• Οι πολλοί εγκαθιδρύουν τη δικτατορία τους.
• Η τάση για Συνείναι- αφίστασθαι.
• Οι πολλοί νοιάζονται μες στο Είναι τους για το μέσον όρο.
• Η μέριμνα βρίσκεται απριορικά ήδη μέσα σε κάθε γεγονικό σχετισμό και κατάσταση του εδωνά-Είναι.
• Η μέριμνα είναι πάντα βιομέριμνα κι ανθρωπομέριμνα.
• Δεν μπορεί το Είναι να εξηγηθεί με βάση τα όντα.
• Όσο το εδωνά-Είναι είναι, υπάρχει Είναι.
• Η υπόσταση του ανθρώπου είναι η ύπαρξη.
• Η υπαρκτικότητα του εδωνά-Είναι είναι το σύνολο όσων συγκροτούν την ύπαρξη.
• Οντικά εγγύτατο- οντολογικά έσχατα μακρινό- προοντολογικά οικείο.
• Κάθε προοντολογική κατανόηση, περίπου κατανόηση εν προκειμένω, επιτυγχάνεται μέσω του χρόνου- χρονικότητα- το νόημα του Είναι του εδωνά-Είναι/ ιστορικότητα.
• Η αναζήτηση του Είναι χαρακτηρίζεται ως ιστορικότητα.
• Στην Αρχαία Οντολογία το Είναι των όντων ως παρουσία, ορισμένος τρόπος του χρόνου, το παρόν.
• Μόνο ως φαινομενολογία είναι μπορετή η Οντολογία.
• Αυθεντικός- έχοντας ιδιοποιηθεί τον εαυτό του
• Αναυθεντικός- μη έχοντας ιδιοποιηθεί τον εαυτό του (χωρίς ηθική ή ιεραρχική αξία)
• Όσο περισσότερη επίφαση (Schein) τόσο περισσότερο «Είναι» (Sein).


• Το εδωνά-Είναι κατανοεί τον εαυτό του βάσει δυνατοτήτων.
• Το είναι του εδωνά είναι ό, τι γίνεται ή δεν γίνεται. ΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ.
• Η ουσία μου είναι η ύπαρξη.
• Είμαι οι δυνατότητές μου όχι επειδή τις πραγματοποιώ αλλά επειδή τις φορτώνομαι σαν τέτοιες/ ΚΑΤΑΝΟΩ
• Δεν υπάρχει εύρεση χωρίς κατανόηση και κατανόηση χωρίς εύρεση.
• Ο κόσμος έχει ως είναι το εδωνά-Είναι.
• Κατανόηση: πρωταρχικά δύνασθαι.
• Το «εδωνά» εκφράζει την διανοικτότητα.
• Το είναι του εδωνά: εύρεση και κατανόηση.
• Εύρεση ως διάθεση.
• Με το «είμαι έτσι» η διάθεση οδηγεί το Είναι στο «εδωνά» του.
• Ρίξιμο: η γεγονότητα του ότι το εδωνά-Είναι έχει παραδοθεί.
• Η διάθεση αρχέγονο είδος του Είναι του εδωνά-Είναι, πριν από γνωρίζειν και θέλειν.
• Εύρεση: διάνοιξη ότι είμαστε ριγμένοι, κι εκάστοτε διάνοιξη του μες-στον-κόσμον-Είναι.
• Με την εύρεση το εδωνά-Είναι είναι το εδωνά του.


• Η ουσία του εδωνά-Είναι θεμελιώνεται στην ύπαρξή του. Ο εαυτός- μια δυνατότητα του εδωνά-Είναι.
• Η υπόσταση (ουσία) του εδωνά-Είναι δεν είναι το πνεύμα, ως σύνθεση ψυχής και σώματος, παρά η ύπαρξη.
• Οι άλλοι είναι εκείνοι στους οποίους ανήκουμε κι εμείς.
• Ο κόσμος του εδωνά-Είναι είναι κοινός κόσμος.
• Το Ενείναι είναι Συνείναι με Άλλους.
• Το ενδόκοσμο καθ’ εαυτό-Είναι των Άλλων είναι εδωνά-συνείναι.
• Το «εδώ», το «εκεί» και το «εδωνά» δεν είναι προσδιορισμοί τόπου ενδόκοσμων παρευρισκομένων όντων, αλλά χαρακτήρες της αρχέγονης χωρικότητας του εδωνά-Είναι.
• Μες στα πρόχειρα συναντούμε τους Άλλους.
• Καθ’ εαυτό το εδωνά-Είναι είναι ουσιαστικά Συνείναι.
• Το Συνείναι καθορίζει υπαρκτικά το εδωνά-Είναι ακόμα και όταν γεγονικά κανένας άλλος δεν είναι παρευρισκόμενος ή αντιληπτός.
• Ακόμα κι όταν ένα εδωνά-Είναι είναι μόνο του είναι Συνείναι μες στον κόσμο.
• Η μοναχικότητα- ελλειπτικός τρόπος του Συνείναι.
• Κάθε πιθανή σχέση με τον άλλον είναι τρόπος της ανθρωπομέριμνας.
• Θετική- αρνητική ανθρωπομέριμνα.
• Περίσκεψη- βιομέριμνα.
• Διακριτικότητα, ανοχή- ανθρωπομέριμνα.
• Κοσμικότητα- το σύνολο των παραπομπών της σημαντικότητας.
• Ως συν-Είναι το εδωνά-Είναι είναι Ένεκα των Άλλων.
• Οι Άλλοι φανερώνονται βάσει τω προχείρων όντων.
• Το παρείναι θεμελιώνεται στο ενείναι.
• Το εδωνά-Είναι υπάρχει ως γεγονός, γεγονότητα.
• Το είναι του εδωνά-Είναι είναι μέριμνα.
• Το είναι του εδωνά-Είναι προς τον κόσμο είναι βιομέριμνα.
• Το νοείν και ο λόγος τρόποι του μες-στον-κόσμον-Είναι.
• Γνωρίζειν- υπαρκτική τροπικότητα του Ενείναι.
• Ακόμα και η λησμοσύνη, η πλάνη, η ψευδαίσθηση είναι παραλλαγές του αρχέγονου Ενείναι.
• Ο κόσμος είναι χαρακτηριστικό του εδωνά-Είναι.
• Στη βιομέριμνα- όργανα, εργαλεία.
• Το είναι των πρόχειρων όντων συγκροτείται από μη-παρεύρεση.
• Το όργανο είναι ‘για να..’.
• Η θεωρητική ενατένιση μάς στερεί την κατανόηση της προχειρότητας.
• Η εγγενής κοσμικότητα των πρόχειρων όντων.
• Διανοικτότητα: άμεση αποκάλυψη, χωρίς μεσολάβηση λογικού συμπερασμού.
• Ο κόσμος είναι κάτι «μες στο οποίο» το εδωνά-Είναι πάντα ήταν.
• Το μες-στον-κόσμο-Είναι—απορρόφηση στις παραπομπές των προχείρων όντων.
• Τα πρόχειρα ενδόκοσμα όντα είναι καθ’ εαυτά και δεν κινούν την προσοχή.
• Η παραπομπή συγκροτεί την προχειρότητα.
• Το Ένεκα αφορά πάντα το Είναι του εδωνά-Είναι. Το μόνο και αυθεντικό ου ένεκα.
• ΑΠΡΙΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ του μες-στον-κόσμον-Είναι του εδωνά-Είναι.



• Αλήθεια υπάρχει μόνο στο μέτρο που υπάρχει εδωνά-Είναι, και όσο υπάρχει εδωνά-Είναι.
• Με το αποκαλύπτεσθαι των όντων, αυτά φανερώνονται ίσα-ίσα ως τα όντα που ήσαν ήδη από πριν.
• Αιώνιες αλήθειες προϋποθέτουν αιώνια ύπαρξη του εδωνά-Είναι.
• Μόνο με βάση την αλήθεια καθίσταται μπορετή κάθε προϋπόθεση.
• Το εδωνά-Είναι δι’ εαυτό δεν μπορεί να στυλωθεί με αποδείξεις.
• Είναι υπάρχει στο μέτρο που υπάρχει αλήθεια και η αλήθεια υπάρχει μόνο στο μέτρο που υπάρχει και όσο υπάρχει εδωνά-Είναι.
• Το Είναι και η Αλήθεια είναι ισαρχέγονα.

Κώστας Ρεούσης- 3 Ποιήματα

Η Γυναίκα Χαρτοκόπτης

ένας ιδιόρρυθμα δύσκολος άνθρωπος στο δευτερόλεπτο

της σύγκρουσης το κουκούτσι ξεράθηκε το

φλοιό του μέσ' του νεκρού τη δαιμονική γνώση ή

απιστία η ανοπνοή ανεβαίνει κραυγή που πνίγεται

τη ρευστότητα των αισθήσεων αφηρημένα υπάρχεις

διαλύοντας την ανάσταση στα ρουθούνια είναι η

μνήμη μακελάρισσα περιστρέφονται τα γράμματα τεθλασμένα

στριφογυρίζοντας σπειροειδώς ο άξονας εξαφανίζεται στην

έκσταση του δερβίση ο μαχαραγιάς στην Περσία δύοντας

η Μεσόγειος το νησί ανατέλλει τη χάλκινη αυτοκτονία

ένα τεράστιο καρπούζι κομμένο άτσαλα απ' το αγόρι που

κάθε καλοκαίρι χάριζε σε θερμόπληκτους πιστούς

πληροφορίες

Ξυράφι

ανέκδοτος αδιάβαστος ατάλαντος εν τέλει ποιητής

τρύπια διαβόλου κάλτσα θεού αλάτρευτου γυναίκας

νεύρο οργασμικό θανάτου μυημένος αναγνώστης

του εφιάλτη αρωγός όνειρα όνειρα όνειρα

χρώματα χρώματα χρώματα που δακρύζουν πόσο

νερό τόσο νερό στο χώμα χώμα να σκορπίζει μετέχοντας

κατέχοντας διασπάζοντας το μυστικό το

μυστικό αν δεν κοπείς ως την ανάσα άψυχε

Η Στρατιά του Αρχιλόχου

στη μυρωδιά της χολής γονάτισα ό,τι ανθρώπινο

επιστρέφει ρευστός λόγος πέρασμα του σκοτεινού

ή φως του κόσμου τ' απ' εκεί ταιριάζοντας ο

τρόμος ξημερώνει ηλιόλουστη τη φρίκη βρόμικα

περάσματα παράνομα ερωτικά αφηνιασμένα

φιγούρες του δίπλα δωματίου με ποτιστήρια νεκρικά

ξεδιψώντας άναρχα την άγρια βλάστηση ερμαφρόδιτοι

κηπουροί με την ευθύνη ενός καρπού χαρακωμένου

πίστη κυνηγώντας μ' οπλισμένο μολύβι

εικάζοντας προχωρούν σ' αθέατα χαρακώματα

βιασμένων ψυχών έτσι οι ανατρεπτικές χειρονομίες

στα μπουντρούμια των προγόνων τους τσακίζουν

τον αναπόφευκτο χαμό τους η αποκτήνωση που

ζητάτε καίει τον άνθρωπο στη μοναξιά ένα τεθλασμένο

επίπεδο καιροφυλακτεί την από γνώση τρέλα

συνήθως επιστρέφω αγέλαστος ή προσποιούμενος

φοράω γκριμάτσες δεν κρύφτηκα ποτέ κι από

κανέναν στο ληστρικό σας θέατρο αντιστέκομαι

ξεστομίζοντας αρλούμπες

(Ο Κρατήρας του Γέλιου Μου, 2009)

Γιώργος Πρίμπας- Δύο Άνθη

Αν-ανθολογήσεις
θυμαρίσιο
πορτοκαλιάς
καστανιάς
πεύκου
από βαμβάκι
πολύκομβου
ελάτης
ηλίανθου
ρείκης
ως και μέλι από ακακία
κάποιος ετοιμάζει ανθολογίες ποιητών



Σ’ ένα φίλο...
Καΐκι πλέει βύθιση
Και μια φούχτα σανίδες
Από ήλιο δαρμένες
Κι απ’ αλάτι

Σφουγγαράδες σε ώρες
Απουσίας σκάφανδρου

Σε 3Χ3 χώρους
Με διεσταλμένες μοναξιές
Ανέκαθεν

Ο ίδιος
Οριστικά δεμένος χρόνια
Ο αυτός και άλλος
Στη θάλασσα αυτή

Damien Hirst εν Αθήναις, λέμε! τήνελλλλα!

Ο "δικός μας" τσαρλατάνος, μαγκίτης Damien Hirst και στην Αθήνα।
New religion!!



Διάρκεια: 21/09/2011 - 27/11/2011
Χώρος: Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς
Διοργάνωση: Μουσείο Μπενάκη σε συνεργασία με το Βρετανικό Συμβούλιο και την Paul Stolper Gallery του Λονδίνου

здравствуйте

Στα ρώσικα το είμαι παραλείπεται στον ενεστώτα σε όλα τα πρόσωπα
στη θέση του συναντάμε μια παύλα..

Τί θα έλεγε ο Heidegger; Αν το ελληνικό Είναι είναι ως παρόν,
το Ρώσικο είναι απόν...

Γιατί ο Γιάννης Υφαντής είναι Προσωκρατικός!

"Κόκκορα το λειρί σου μοιάζει με τ’ αρχίδια του Θεού και
με τα γένια του διαβόλου"- Γ. Υφαντής

Edith Sitwell- τήνελλα

/sailor come
to the drum
out of Babylon/

Charles Mingus- Τήνελλα

Yves Klein- Μεταφυσική

Cream- Disraeli Gears

Κ.Π. Καβάφης- Δύο Ποιήματα

ΟΤΑΝ ΔΙΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ
Προσπάθησε να τα φυλάξεις, ποιητή,
όσο κι αν είναι λίγα αυτά που σταματιούνται.
Του ερωτισμού σου τα οράματα.
Βάλ' τα, μισοκρυμένα, μες στες φράσεις σου.
Προσπάθησε να τα κρατήσεις, ποιητή,
όταν διεγείρονται μες στο μυαλό σου,
την νύχτα ή μες στην λάμψι του μεσημεριού.



Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 1903
Τουλάχιστον με πλάναις ας γελιούμαι τώρα'
την άδεια την ζωή μου να μη νοιώθω.

Και ήμουνα τόσαις φοραίς τόσο κοντά.
Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα'
γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη'
και μέσα μου να κλαίη η άδεια μου ζωή,
και να μαυροφορούν η επιθυμίαις μου.

Τόσαις φορές τόσο κοντά να είμαι
στα μάτια, και στα χείλη τα ερωτικά,
στ' ονειρεμένο, το αγαπημένο σώμα.
Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι.

Ο Σοπενάουερ για την Τέχνη και την Ποίηση

Αποσπάσματα απ' τον Κόσμο σαν Βούληση και σαν Παράσταση

Ωστόσο, στη λυρική ποίηση ένας αληθινός ποιητής, εκφράζει στο έργο του
την εσωτερική φύση ολόκληρης της ανθρωπότητας

~

Γι' αυτό κανένας δε μπορεί να τον (τον ποιητή) διατάξει να είναι ευγενής ή ανώτερος, ηθικός, ευσεβής, χριστιανός, ή τούτο και όχι εκείνο.
Είναι ο καθρέφτης
της ανθρωπότητας, και της βάζει μπροστά στα μάτια της όλα τα αισθήματα
με τα οποία είναι γεμάτη κι εμψυχωμένη.

~

Ωστόσο ένας άνθρωπος ακόμα και μέσος σε όλα, αν είναι, πραγματικά, ενθουσιασμένος
από μια δυνατή εντύπωση, ή κάποια ξαφνική έμπνευση του πνεύματός του,
θα μπορέσει να συνθέσει μια ωραία ωδή, γιατί γι' αυτό
δεν του χρειάζεται παρά μια ζωηρή εναίσθηση των δικών του αισθημάτων
σε μια στιγμή έξαρσης.

~

Η ζωγραφική ως την παραμικρή λεπτομέρεια είναι αληθινή
σαν την ίδια τη ζωή.

~

Γιατί η Ιδέα δεν μπορεί να γίνει γνωστή παρά με την εναίσθηση:
και η γνώση της Ιδέας είναι ο σκοπός κάθε μορφής τέχνης.


~

Ας υποθέσουμε, λόγου χάρη, έναν άνθρωπο που κατέχεται από μια σταθερή
κι επίμνονη επιθυμία να φτάσει στη φήμη. (...) Νάτος που περνά μπροστά
απ' τον πίνακα του Καρράσιε, βλέπει το πνεύμα της δόξας στεφανωμένο
με δάφνη. Η θέα αυτή ξυπνά όλα την ψυχή του, προτρέπει όλη τη δύναμη
της δραστηριότητάς του: αλλά το ίδιο πράγμα δεν θα δημιουργούνταν
αν άξαφνα είχε διαβάσει ξεχωριστά τη λέξη "δόξα" γραμμένη με μεγάλα
γράμματα στον τοίχο.

~

Απ' όλα αυτά βγαίνει πως για να έχουμε την επιδοκιμασία των απογόνων μας,
πρέπει να παραιτηθούμε από κείνη των συγχρόνων μας και αμοιβαία.

~

Όπως η Ιδέα είναι και παραμένει εναισθητική, ο καλλιτέχνης δεν έχει
καμμιά συνείδηση in abstracto της πρόθεσης, ούτε του σκοπού του έργου του.
Δεν είναι καθόλου μια αντίληψη, είναι μια Ιδέα που πετά μπροστά του:
γι' αυτό δε μπορεί να δώσει κανένα λογαριασμό αυτού που έκανε.
Δουλεύει, όπως λένε κοινά, ασύνειδα, ενστικτωδώς. Ολότελα αντίστροφα,
οι μιμητές, οι μανιερίστες, περνούν απ' την αντίληψη στην τέχνη: σημειώνουν
αυτό που αρέσει κι αυτό που κάνει εντύπωση στα αληθινά αριστουργήματα.

~

Το άτομο, σαν άτομο, δεν μπορεί ποτέ να τη γνωρίσει (Την ιδέα). πρέπει
για να την καταλάβει να απογυμνωθεί από κάθε βούληση, από κάθε ατομικότητα,
και να υψωθεί στην κατάσταση του καθαρού γνωρίζοντος υποκειμένου.

~

Ορίσαμε το ανθρώπινο κάλλος σαν την τελειότερη αντικειμενοποίηση της βούλησης,
στους πιο ανώτερους βαθμούς.

~

Η συμμετρία δεν είναι το πολύ πολύ ένας απαραίτητος όρος, αφού
και τα ερείπια ακόμα διατηρούν μια ομορφιά.

~

Η τέχνη, το άνθος της ζωής.

~

Η μουσική είναι έξω απ΄την ιεραρχία των άλλων τεχνών: δεν εκφράζει Ιδέες,
είναι παράλληλα προς τις Ιδέες, μια έκφραση της βούλησης καθεαυτής.

~

Η επίδραση της μουσικής είναι πιο ισχυρή και πιο διεισδυτική από κείνη
των άλλων τεχνών: αυτές δεν εκφράζουν παρά τη σκιά, ενώ αυτή
μιλάει για το Είναι.

~

(Η μουσική) δεν εκφράζει τέτοια ή τέτοια χαρά, τέτοια ή τέτοια θλίψη,
τέτοια ή τέτοια οδύνη, φόβο, γοητεία, χαρά ή ηρεμία πνευματική.
Ζωγραφίζει την ίδια τη χαρά, την ίδια τη θλίψη, κι όλα αυτά τα αισθήματα.

~

Η μουσική, θεωρούμενη σαν έκφραση του κόσμου, είναι λοιπόν στο
ανώτατο σημείο μια παγκόσμια γλώσσα που είναι στη γενικότητα των
αντιλήψεων σχεδόν αυτό που οι ιδέες είναι καθεαυτές στα ιδιαίτερα πράγματα.

~

Υπάρχει στη μουσική κάτι το ανέκφραστο και το εσωτερικό.
Γι' αυτό περνάει από κοντά μας όμοια με την εικόνα ενός οικείου
παραδείσου αν και αιώνια απρόσιτου.

~

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΘΕΙ ΜΙΑ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΜΙΑ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ.

Πουλιά του Προύθου- Ανδρέας Εμπειρίκος

1
Η κράση τής λυσίκομου παιδίσκης
Μεταβιβάζει την αιθρία
Στο πλήρωμα του ταξειδιού।

2
Το βλύσμα της εποχής
Το ράπισμα του περασμένου
Αλληλουχία ποδισμένων καραβιών
Μέσα σε φωτεινές λεκάνες με ανεμώνες।

3
Της φύσεως τα δόρατα
Μπροστά στην σάρκα των ιππέων
Κλώθουν κατάστηθα το μέγα
Βιβλίο της ακηλίδωτης μανίας।


4
Η λήξις είναι μια εσπέρα
Στα χόρτα της το διάστημα στενεύει।


5
Μετά την ομορφιά της
Στέκει και παρατηρεί τους θαυμαστάς।


6
Έμφυτη η κλίσις των γυμνών ανθρώπων
Η οπτασία της σιγής μοιάζει με κάκτους
Που στέκουν εμπρός σε κύπελλο γιομάτο।


7
Χάρτης αμέριμνος
Και σπόγγος εορτής
Πηγαίνουν κ' έρχονται με τεντομένα τόξα।


8
Φεύγουν οι νουνεχείς δρομάδες
Τα βήματά τους είναι πολίχνες ανομβρίας।


9
Ο σπίνος που μας περιμένει
Είναι συνάμα τρυγητής।


10
Θα πάρω μεσ' στα δίχτυα μου τη βάρκα
Που θα με φέρει σήμερα κοντά σου।


11
Η θερμή λειτουργεία
Τώρα εκπέμπει τολύπες।


12
Του φλοίσβου τα ψηλά βουνά
Κεχριμπαρένια αλόγατα
Στο βάθος μιας σακκούλας।



13
Υπάρχουν άνθη που μοιάζουνε με χέρια
Τα δάχτυλά τους ψαύουν κι ευωδιάζουν।


14
Η θάλασσα κρυφομιλά και πλέχει
Καμιά φορά σηκώνεται κι ουρλιάζει
Μα πάντοτε τα ύδατά της περιμένουν
Θάλασσα της θαλάσσης।


15
Οι λογισμοί της ηδονής είναι πουλιά
Που νύχτα-μέρα διασχίζουν τον αέρα।


16
Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες
Όταν τανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει
Όταν τα κλέινω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.

Αιωνιότης- Κ.Π. Καβάφης

Ο Ινδός Αρσούνας, βασιλεύς φιλάνθρωπος και πράος,
μισούσε ταις σφαγαίς। Ποτέ δεν έκαμνε πολέμους।
Πλην του πολέμου ο φοβερός θεός δυσηρεστήθη-
(λιγόστεψεν η δόξα του άδειασαν οι ναοί του)-
και μπήκε με θυμό πολύ στου Αρσούνα το παλάτι।
Ο βασιλεύς φοβήθηκε και λέει "Θεέ μεγάλε
συγχώρεσέ με αν δεν μπορώ ζωή να πάρω ανθρώπου"।
Με περιφρόνησι ο θεός απήντησε "Από μένα
νομίζεσαι πιο δίκαιος; Με λέξεις μη γελιέσαι।
Καμμιά ζωή δεν παίρνεται। Γνώριζε πως ποτέ του
μήτε γεννήθηκε κανείς, μήτε κανείς πεθαίνει".

"Δέρμα σαν καμωμένο από ιασεμί.."

Κυριακή σήμερα, ημέρα του Φαιού! Όλοι αναπαύονται।
Γι' αυτό θα προσπαθήσω να είμαι γλυκός και να μην εκστομίσω πολλές κακίες।

-Ετοιμάζω ένα σπουδαίο/καυλιάρικο βιβλίο। Να δω ποιος θα το διαβάσει
και ποιος θα το εκτιμήσει, μες στους αλλοτριωμένους, εκφυλισμένους
σεφεροαγιογδύτες। Έχω την ματαιδοξία -είναι αστείο, πράγματι, αλλά είμαστε χιουμορίστες- να καυχιέμαι για το βιβλίο। Δε φταίω εγώ।
Φταίνε οι δικές σας αηδίες/σκυλοτράγουδα/κλαψομουνιές/

Είναι, όμως, 10-15 τυπάδες, που χω υπόψιν μου, οι οποίοι είναι πολύ
μικροί -συνομίληκοί μου- και δεν έχουν προλάβει να εκφυλιστούν
απ' τις συντεχνίες και τα συνδικάτα।

Και οι "άλλοι"॥ Πάντα αυτοί οι "άλλοι"। Οι "άλλοι" είναι κανείς। Είμαι εγώ κι εσύ।
Έτσι δεν έγραφε ο Χάιντεγκερ; Βέβαια εδώ μιλούμε σε "οντικό", ας πούμε, επίπεδο।
Σε αυτό το επίπεδο -υπογείου- ζουν φαντασμένοι, που δουλεύουν για την υστεροφημία τους।

Καημένοι॥ Είθε να πνιγείτε μες στο Σπέρμα μιας ράθυμης Σαρακοστής! (ΝΑΙ!)

Και η αιωνίως χαμένη η έρμη η λέξη, ο δύσμοιρος Ρυσμός॥

Καλημέρα

Σειληνός: Βαβαί της διαλεκτικής όπως ημών τα σοφίσματα διελέγχεις....

Τί να μας πει η λογική σας η πτωχιά;

Μαλλαρμέ- Αποσπάσματα για την Ποίηση και το Βιβλίο 1

Νιώθοντας έναν τρομερό πονοκέφαλο την ημέρα του Πάσχα, καθώς πάσχιζα διαρκώς να δουλέψω μόνο με τον εγκέφαλο, δοκίμασα να μη σκέφτομαι πια με το κεφάλι και,
με μια απελπισμένη προσπάθεια, τέντωσα όλα μου τα νεύρα (στην περιοχή του στέρνου),
έτσι ώστε να παράγεται μια δόνηση, ενώ κρατούσα είτε τη σκέψη πάνω στην οποία εργαζόμουν, και αυτή γινόταν το κέντρο ετούτης της δόνησης, είτε μια εντύπωση-
κι έτσι σκιαγραφούσα ένα ολόκληρο ποίημα, που για τόσον καιρό τώρα είχα ονειρευτεί।


~

Λέω: το άνθος! Κι έξω από τη λήθη όπου η φωνή μου διώχνει κάθε σχήμα,
σαν κάτι άλλο πέρ' απ' τον όποιο γνωστό κάλυκα, μουσικά εγείρεται, ίδια
η ιδέα και μειλίχιο, αυτό που είναι απόν απ' όλα τα μπουκέτα।


~
Όσο για μένα, εργάστηκα τούτο το καλοκαίρι όσο ποτέ στη ζωή μου,
ώστε θα μπορούσα να πω ότι εργάστηκα για όλη μου τη ζωή।
Έβαλα τα θεμέλια ενός απίθανου έργου। Ο κάθε άνθρωπος
κρύβει μέσα του ένα Μυστικό, πολλοί πεθαίνουν χωρίς να το' χουνε βρει,
κι ούτε και πρόκειται να το βρουν, αφού όντας πεθαμένοι, ούτε αυτό θα υπάρχει
ούτε και κείνοι। Πέθανα, και αναστήθηκα με το κλειδή των πολύτιμων
πετραδιών που περιέχονται στην πιο πρόσφατη πνευματική μου κασετίνα।
Σε μένα τώρα εναπόκειται να την ανοίξω, καθώς απουσιάζει η όποια δανεισμένη
εντύπωση, και το μυστήριό της θ' απελευθερωθεί πετώντας ψηλά σ' έναν
υπέροχο ουρανό। Μου χρειάζονται είκοσι χρόνια, και στη διάρκειά τους
θα μονάσω αποσυρμένος εντός μου, αρνούμενος κάθε δημοσιότητα
εκτός από την ανάγνωση στους φίλους μου।

~

Ισόβαθμο της δημιουργίας: η έννοια ενός πράγματος, φευγαλέου, που λείπει..

Αίνιγμα για γερούς δύτες...

Να πω και τούτο: Το καθ' εαυτό είναι ο Θεός των Άθεων..

Καλημέρες!!

ΤΣΑΜΠΑ ΠΡΑΜΑ!

Κατεβάστε τον Υαλοκαμβά και την Ελονοσία του Μύδρου
κάνοντας Κλίιικ στα εξώφυλλα, στα δεξιά!

Γλώσσα και Γλωσσίδια

Με αφορμή το στοχασμό της θυγατέρας, συνεχίζω:

H γλώσσα όριο του νου. Η γλώσσα τύραννος. Η γλώσσα. Η γλώσσα το σύνορο.
Η γλώσσα ο πατέρας κι η μητέρα του Υποκειμένου। Η γλώσσα/
Η γλώσσα το Κατεξοχήν Γίγνεσθαι, με επίφαση -μόνο ως επίφαση- Είναι। Το είναι ως αντινομία। Οι συλλογισμοί έρμαια της γλωσσικής ιδιοτροπίας। Η γλώσσα ως καθεαυτο।
Η γλώσσα καθεαυτήν।


Η γλώσσα το Απολύτως Απόλυτο। Η γλώσσα καταδυναστεύει। Η γλώσσα διαφεντεύει। Η γλώσσα πραγματώνει। Έξω απ' τη γλώσσα μηδέν। Έξω απ' τη γλώσσα άφατο/ Το Ον και το Μηδέν τρόποι της Γλώσσας. A priori γλώσσα. Γλώσσα μπρος, πίσω και στην μέση. Η γλώσσα, και οι διακριτές εκδηλώσεις (της): ρητό, υπόρρητο, άρρητο. Η γλώσσα/
ο ιδεαλισμός της γλώσσας/

Καλημέρες!

Κάποιες φορές νιώθω σαν τον υπολοχαγό του Μπουνιουέλ που ξεμπροστιάζεται
μπροστά σε 3 κυρίες.

4 ποιήματα στο youtube.

Και το καρφί διαμάντι


(Με το βούρδουλα τ' ανέμου
Στο κεφάλι)

ξαφνιασμένος
αμφιβληστροειδής
-το ελάφι

-ξαπλωμένα αμφότερα
με τα άμφια
της λύσσας
και του σεντεφιού-

Και εννοούμε
να αποπληρώσετε
την εσκεμμένη γαργάρα
του Λαφάργκ




Je- Με κώνειο και με χωρίς



Η λέξη δεν μπορεί να εξυπηρετεί την επικοινωνία,

ούτε την συναλλαγή.

Δεν πιστεύω σε καμιά από τις δυο.

Η λέξη οφείλει να διεκδικεί

τον εθελοντισμό

των σημείων

κατά βούληση.






Ρήτρα

Ο τζακομέττι σαν χελιδονόσπορος μέσα στην υγρασία
Σαν μικρό πουλάρι απογυμνωμένο από αναμνήσεις
Ξύλα φούρνου

Θα περιφέρουν τον τίμιο λήθαργο
Της μύγας
Και του περιστεριού


Ο απροσπέλαστος ανθός της ανίας







Για ένα πηγούνι παραπάνω;
(Η περίπτωση του Έζρα)


Στη μοναχική γωνιά
Όπου οι άγγλοι (αμ.) κάνουν ποίηση
εμείς βαριόμαστε

Το ποίημα ιπποπόταμος
Θα΄ρθει και το ποίημα κολοφώνας
Και το ποίημα

Όχι- φλωμπέρ
Όχι- χειρουργείο
Όχι