Καλημέρες, Συντ-ροφοί!

Φίλε ροφέ, ανυποψίαστε αναγνώστη, κοιμισμένε χάφτη,
για σε οι Καλημέρες μου!

Πώς και δεν έχεις αηδιάσει με τόση αλλοτρίωση;
Τόση βλακεία κι έπαρση;
Κι έπειτα μου ζητάς να ηρεμήσω;
Είπαμε: Θα ιαμβίζω ρε μουνιά, και τέρμα.

Να ανησυχείτε, ρε μουνιά (είναι τιμητικός ο τίτλος, και δεν σας αξίζει)
γιατί δεν καταλαβαίνω ούτε από παρέες, ούτε από συνδικάτα
κι "κοινωφελείς" οργανώσεις.. Ούτε από καλούς ούτε από κακούς.

Η πλεμπαρία Αντουανέτα, φαντασμένη, εργάζεται για την υστεροφημία της.
(Δηλ: έχει εξασφαλίσει την εδώ δόξα (!), και δουλεύει για το επέκεινα!)
Πόσο νυχτωμένοι είναι οι άνθρωποι!
Κάτι τέτοια βλέπω και δίνω δίκιο στις θεωρίες περί Παράλληλου Σύμπαντου (σικ)!

Πρέπει, ανοιχτά, να χαράξω τη γραμμή μου (η οποία δεν είναι καν γραμμή, θυμίζει,μάλλον, αυλακιές σε παχιά σκόνη, όπως έκαναν οι περίφημοι Ray & Duchamp,
αν θυμάστε..)!
Σας περιφρονώ κατάφορα και αδιακρίτως.
Με κανένα ίχνος υπεροψίας, αλλά με τόνους αρχιδιών κι αξιοπρέπειας.
Δεν έχουμε τίποτε κοινό, κύριοι.

Δόξα να περιμένετε στους ιδεαλιστικούς σας Παραδείσους.
εδώ έχει μόνο λάσπη και σκατά.
βολευτείτε.
αλλά, μόνο, μη γλείφετε τα αρχίδια ο ένας του άλλου, σε κοινή θέα
γιατί ξεπερνάτε το μέτρο, και θα κατέβουν οι ερινύες, με ήλιου αμιχές (με εννοείτε..)
και θα σας σοδομίσουν.


Αλίμονο! Alas, Alas, Alas x 100!
"Εμείς" οι εξωκοινοβουλευτικοί θα σώσουμε τη λέξη, αν σωθεί!
Κάποτε στις Λισσίδες θα ανταλλάξουμε μια λύρα για ένα βόδι.