Όξω!

Λείπω
σε
άδεια!



Η.Ε.Τ.Μ.Θ.Γ!! (Είναι υπόσχεση!)

Ezra Pound- Αποσπάσματα

Σ' ΕΝΑΝ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ
Η εμφάνιση αυτών των προσώπων στο πλήθος
πέταλα σε βρεγμένο, μαύρο κλαδί.




Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
Όσην ώρα μιλούσαν για τη νέα ηθική
τα μάτια της μ' εξερευνούσαν.
Κι όταν σηκώθηκα να φύγω,
τα δάχτυλά της ήταν διάφανα
σα γιαπωνέζικη χαρτοπετσέτα.





ΚΑΝΤΟ XCIX
Κι αν τα παιδιά σου δε μελετούν, είναι δικό σου το σφάλμα.
Πες τους το. Μη γελιέσαι, και μη λες ψέμματα.
Εξηγώντας, απάντησέ τους' στη συζήτηση
όχι με κοπελίστικα καμώματα (τσιάο)
να θες πάντα να επιβάλεις το δικό σου.
Ας ρωτάνε πριν κάνουν κάτι.
Για να μη δημιουργείται άσκημη αισθηματολογία
ανάμεσα στο νοικοκύρη και τη γυναίκα του.
Το μεγάλο είναι μεγάλο. Το μικρό είναι μικρό'
Με τους φίλους το ένα είναι ένα
το 2 είναι 2
Να μη λες ψέμματα από αμυαλιά
πόσο μάλλον από κατεργαρία
Να ταιριάζεις τον ήχο των λόγων τους
όπως περνά το νερό απ' τη ρόδα του νερόμυλου.
Να τα ντύνετε με τραλαλά
και να τα θρέφετε με λιχουδιές,
Στο τέλος θα το ξεπουλήσουν το χτήμα.
Φόροι, για δημόσια ωφέλεια,
μερίδιο απ' την παραγωγή,
Οι άνθρωποι έχουν σώματα
άρα σπέρνουν και θερίζουν,
Κι οι στρατιώτες έχουν σώματα,
φροντίστε το κορμί σαν εργαλείο,
Είναι χρήσιμο,
Για να σας προστατεύει απ' τις πλημμύρες κι απ' τους παλιανθρώπους.





ΗΜΕΡΗ ΓΑΤΑ
"Με ξεκουράζει να βρίσκομαι ανάμεσα σ' ωραίες γυναίκες.
Γιατί να λέμε πάντοτε ψέματα για τέτοια πράγματα;
Το ξαναλέω:
Με ξεκουράζει να κουβεντιάζω μ΄ωραίες γυναίκες
κι αν ακόμη δε λέμε παρά ανοησίες,
το χουρχούρισμα που κάνουν οι αόρατες κεραίες
είναι και διεγερτικό και πολύ ευχάριστο."






ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Ω γενιά των απόλυτα ικανοποιημένων απ' τον εαυτό σας
και των απόλυτα αναστατωμένων,
είδα ψαράδες να τρώνε στην εξοχή μες στη λιακάδα,
τους είδα μ' ανοικοκύρευτες οικογένειες,
είδα τα χαμόλεγά τους γεμάτα δόντια
κι άκουσα το αυθόρμητο γέλιο τους.

Κι εγώ είμαι πιο ευτυχισμένος από σας,
κι αυτοί ήσαν πιο ευτυχισμένοι από μένα'
και τα ψάρια κολυμπάνε στη λίμνη
και δεν έχουν ούτε ρούχο δικό τους.





FRATRES MINORES
Με μυαλά π' ακόμη φτερουγίζουν πάνω απ' τους όρχεις τους
ορισμένοι ποιητές εδώ και στη Γαλλία
ακόμη αναστενάζουν για το αποδεδειγμένο και φυσικό γεγονός
που προ πολλού το πραγματεύτηκε ολόπλευρα ο Οβίδιος.
Ωρύονται. Παραπονούνται με λεπτά κι εξαντλημένα μέτρα
ότι η σύσπαση τριών υπογαστρίων νεύρων
είναι ανίκανη να προξενήσει μια διαρκή Νιρβάνα.






ΚΑΝΤΟ 120
Προσπάθησα να γράψω Παράδεισο

Μην κουνηθείς
Άσε τον άνεμο να μιλήσει
αυτό είναι παράδεισος.

Οι Θεοί ας συγχωρέσουν
ό,τι έκανα
Εκείνοι π' αγαπώ ας προσπαθήσουν να συγχωρέσουν
ό,τι έκανα.


μτφ: Η. Κυζηράκου

Οδυσσέας Ελύτης- Δεύτερη Φύση

Ι
Χαμόγελο! η πριγκίπισσα του θέλησε
Να γεννηθεί κάτω απ' τη δυναστεία των ρόδων!

ΙΙ
Ο χρόνος είναι γλήγορος ίσκιος πουλιών
Τα μάτια μου ορθάνοιχτα μες στις εικόνες του

Γύρω απ' την ολοπράσινη επιτυχία των φύλλων
Οι πεταλούδες ζουν μεγάλες περιπέτειες

Ενώ η αθωότητα
Ξεντύνεται το τελευταίο της ψέμα

Γλυκιά περιπέτεια Γλυκιά
Η Ζωή.

Επίγραμμα

Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ' τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα.

Ηθική- Σπινόζα (Μέρος Α- Περί του Θεού, Αποσπάσματα)

-Με τον όρο αυταίτιο εννοώ αυτό που η ουσία του ενέχει την ύπαρξη,

ήτοι αυτό που η φύση του δεν μπορεί να συλληφθεί παρά ως υπάρχουσα.

-Πεπερασμένο στο γένος του λέγεται ένα πράγμα που μπορεί

να οριοθετηθεί από ένα άλλο της ίδιας φύσης.

-Με τον όρο υπόσταση εννοώ αυτό που είναι στον εαυτό του

και συλλαμβάνεται μέσω του εαυτού του.

-Με τον όρο κατηγόρημα εννοώ αυτό που αντιλαμβάνεται

ο νους στην υπόσταση σαν συνιστών την ουσία της.

-Η ουσία αυτού που μπορεί να συλληφθεί ως μη υπάρχον

δεν ενέχει την ύπαρξη.

-Ανήκει στη φύση της υπόστασης να υπάρχει.

-Όσο περισσότερη πραγματικότητα ή είναι έχει κάθε πράγμα,

τόσο περισσότερα κατηγορήματα του αρμόζουν.

-Ο Θεός, ήτοι μια υπόσταση συγκείμενη από άπειρα κατηγορήματα

καθένα εκ των οποίων εκφράζει μια άπειρη και αιώνια ουσία,

υπάρχει αναγκαία.

-Αν δεν εμφανίζεται κανένας λόγος ούτε κανένα αίτιο που να

εμποδίζει τον Θεό να υπάρχει, ή που να αίρει την ύπαρξή του,

πρέπει να συμπεράνουμε εξάπαντος ότι υπάρχει αναγκαία.

-Το να μπορεί κάτι να μην υπάρχει είναι αδυναμία και αντιθέτως

το να μπορεί να υπάρχει είναι δύναμη.

-Ό,τι τελειότητα έχει η υπόσταση δεν οφείλεται σε κανένα εξωτερικό αίτιο.

-Η απολύτως άπειρη υπόσταση είναι αδιαίρετη.

-Πέρα απ' τον Θεό δεν μπορεί να υπάρξει ή να συλληφθεί

καμία υπόσταση.

-Αν υπήρχε κάποια υπόσταση πέρα από τον Θεό,

θα έπρεπε να εξηγείται μέσω κάποιου κατηγορήματος

του Θεού, και έτσι θα υπήρχαν δύο υποστάσεθς του ίδιου

κατηγορήματος, πράγμα άτοπο. Ως εκ τούτου καμία υπόσταση

δεν μπορεί να υπάρξει έξω από τον Θεό, και συνεπώς ούτε να συλληφθεί.

-Από την αναγκαιότητα της θεϊκής φύσης πρέπει να έπονται

άπειρα με άπειρους τρόπους.

-Ο Θεός είναι ποιητικό αίτιο όλων των πραγμάτων.

-Ο Θεός είναι καθαυτό αίτιο, και όχι κατά συμβεβηκός αίτιο.

-Μόνο ο Θεός είναι ελεύθερο αίτιο. Υπάρχει από μόνη

την αναγκαιότητα της φύσης του.

-Στη φύση του Θεού δεν ανήκει ούτε ο νους, ούτε η βούληση.

-Ο Θεός είναι εμμενές αίτιο και όχι μεταβατικό αίτιο

όλων των πραγμάτων.

-Κάθε κατηγόρημα του Θεού ενέχει την αιωνιότητα, ως εκ τούτου

όλα είναι αιώνια.

-Κάθε κατηγόρημα του Θεού εκφράζει ύπαρξη. Άρα τα ίδια

τα κατηγορήματα του Θεού εξηγούν την αιώνια ύπαρξή του.

Το ίδιο που συνιστά την ουσία του Θεού συνιστά συγχρόνως την ύπαρξή

του, ως εκ τούτου η ύπαρξή του και η ουσία του είναι ένα

και το αυτό.

-Ο Θεός είναι αμετάβλητος.

-Ο Θεός είναι causa essendi όλων των πραγμάτων.

-Η βούληση δεν μπορεί να κληθεί ελεύθερο αίτιο, αλλά μονάχα αναγκαίο.

-Ο Θεός δεν πράττει από ελευθερία βούλησης.

-Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να παραχθούν από τον Θεό

με κανέναν άλλο τρόπο και με καμιά άλλη τάξη, παρά όπως

παράχθηκαν.

-Ο Θεός δεν ήταν πριν από τις αποφάσεις του ούτε μπορεί

να είναι χωρίς αυτές.

-Η δύναμη του Θεού είναι η ίδια η ουσία του.

-Ο Θεός υπάρχει αναγκαία. Είναι μοναδικός. Είναι

και ενεργεί από μόνη την αναγκαιότητα της φύσης του.

Είναι ελεύθερο αίτιο όλων των πραγμάτων.

-Τα πάντα έχουν προκαθοριστεί από τον Θεό,

όχι μεν από την ελευθερία βούλησης, ήτοι την

απόλυτη ευαρέσκεια, αλλά από την απόλυτη φύση,

ήτοι την άπειρη δύναμη του Θεού.

-Για να δείξω τώρα ότι η φύση δεν έχει κανέναν

προδιαγεγραμμένο τελικό σκοπό και ότι όλα

τα τελικά αίτια δεν είναι παρά ανθρώπινες μυθοπλασίες,

δεν χρειάζεται πολύς κόπος.

-Διότι αν ο Θεός ενεργεί για έναν τελικό σκοπό,

αναγκαία ορέγεται κάτι το οποίο στερείται.

-Όλα αυτά δείχνουν επαρκώς ότι καθένας έκρινε τα πράγματα

κατά τη διάθεση του εγκεφάλου του, ή μάλλον ότι εξέλαβε για πράγματα

τους επηρεασμούς της φαντασίας.

-Βλέπουμε έτσι ότι όλες οι έννοιες με τις οποίες ο όχλος

συνηθίζει να εξηγεί τη φύση είναι μονάχα τρόποι του

φαντάζεσθαι και δεν δηλώνουν τη φύση των πραγμάτων

αλλά μονάχα μια κατάσταση της φαντασίας.

-Διότι η τελειότητα των πραγμάτων πρέπει να εκτιμάται

μόνο βάσει της φύσης και της δύναμής τους, και γι΄αυτό τα πράγματα

δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο τέλεια λόγω του ότι

προσφέρουν απόλαυση ή προσβάλλουν τις αισθήσεις των ανθρώπων,

συμβάλλουν ή απάδουν στην ανθρώπινη φύση.

-Οι νόμοι της φύσης ήταν τόσο ευρείς ώστε

αρκούσαν για την παραγωγή όλων όσα μπορούν

να συλληφθούν από κάποιον άπειρο νου.

-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ= ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ

Αποκαθήλωση- Γιάννης Υφαντής

Ήρθες.
Αυτή η απόσταση από χώρο κι από χρόνο
ήταν σταυρός.
Ήρθες.
Αυτό δεν είναι αγκάλιασμα
είναι
αποκαθήλωση.

Mexico City Blues- Τζακ Κέρουακ

140 ΧΟΡΙΚΟ

Πενήντα πέσος

3 Ζήτω Για Πάντα
Είναι όμορφο να είσαι άνετος
Νιρβάνα εδώ είμαι

Όταν γεννήθηκα Ταθάγκατας
Συγκεντρώθηκαν απ' όλα τα σύμπαντα
Και έψαλαν μες στ' αυτί μου
Το μελαγχολικό τραγούδι της Νιρβάνα
Που έλεγε "Μη γυρίσεις πίσω"
Τότε ο Άγγελος μου ο Ζεράρ
Με προστάτεψε και με παρηγόρησε
Μέσα στη Βροχερή Δυστυχία
Και η μητέρα μου χαμογέλασε
Και ο πατέρας μου ήταν σκοτεινός
Και η αδελφή μου
Κι εγώ κάθισα στο πάτωμα
και Αφουγκράστηκα το Κενό
Ως τον Αιώνιο Γυρισμό
Με έκφραση καμία



133 ΧΟΡΙΚΟ

"Ο Αϊνστάιν πιθανώς έστειλε πολύ
κόσμο στο τρελάδικο
λέγοντας πως

Όλοι εκείνοι ψευτο-διανοούμενοι
πήγαν σπίτια τους και διάβασαν Σπινόζα
ώστε να εμβαθύνουν
στις λεπτολογίες
του Πανθεϊσμού-
Μετά από 10 χρόνια έρευνας
τα παράτησαν
και άραξαν σ' ένα παγκάκι
και αποφάσισαν να ξεχάσουν
τα πάντα γύρω απ' αυτό.

Γιατί ο Πανθεϊσμός
Τους πέφτει πολύς.

Ξεκινούν γεμάτοι φόρα ν'
ανακαλύψουν τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη,
και καταλήγουν σ' έναν
φαύλο κύκλο Μορφίνης"



131 ΧΟΡΙΚΟ

Όπου σκοπεύω
Και δεν αποτυγχάνω

Χασομέρηδες.
Όλοι τους είναι χασομέρηδες.
Ποιητές.
Ονομάζουν τους εαυτούς τους ποιητές
Ονομάζουν τους εαυτούς τους Βασιλείς
Ονομάζουν τους εαυτούς τους Ελεύθερους
Εκείνος τους ονομάζει
Άψωλους
Τους ονομάζει
Τους ονομάζει
Τους ονομάζει σκατάδες
Τους ονομάζει κακούς
Τους ονομάζει εγώ



113 ΧΟΡΙΚΟ

Σηκώθηκα και ντύθηκα
και βγήκα έξω και πλάγιασα με κάποια
Ύστερα πέθανα και μ' έθαψαν
σε φέρετρο μέσα σ' έναν τάφο,
Άνθρωπέ μου-
Κι όμως όλα είναι τέλεια,
Γιατί είναι κενά
Γιατί είναι τέλεια
Με κενότητα,
Γιατί δεν συμβαίνουν καν.

Κάθε τι
Έχει Άγνοια της δικής του κενότητας-
Στην οργή
Δεν αρέσει να της θυμίζουν τις εξάρσεις-

Ξεκινάς με την Ανεξιχνίαστη
Διδασκαλία του Διαμαντιού
Και τελειώνεις μ' αυτήν, στόχος σου
είναι η αφετηρία σου,
Καμιά κούρσα δεν διέτρεξες, δεν περπάτησες
στα προφητικά νύχια
Διασχίζοντας Αραβίες καυτού
νοήματος- απλώς
μουδιασμένος δεν φτάνεις εκεί πέρα


μτφ: Γιάννης Λειβαδάς

Περπινιάδης- Η γάτα

Έδιωξα κι εγώ μια γάτα
Που 'χε γαλανά τα μάτια
Σαν κοιμόμουνα τη νύχτα
Μου 'χωνε βαθιά τα νύχια

Τόσους μήνες που την είχα
Μου ξηγιότανε στην τρίχα
Τώρα έγινε από σόι
Και τα ψάρια δεν τα τρώει

Την εδιώχνω με γινάτι
Και την άλλη μέρα νάτη
Μου 'ρχεται με ποντικάκια
Και μου κάνει κορδελάκια

Τώρα βρήκα άλλη γάτα
πιό 'μορφη και μαυρομάτα
Πονηρή κι αυτή σα γάτα
μα τα σπάει κρυφά τα πιάτα

Νικόλαος Κάλας- Η ΟΣΦΥΣ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ Η ΜΟΝΑΡΧΙΚΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ

Πρώτοι μας δυνάστες οι Βιτελοβλάχοι

Κόθωνας με Αμυαλία. Μετά

ξέρασεν ο Βόλγας την Αφροδίτη Βρωμάροβνα

που τόκισε τους Γλυκοβούργους με χυλόπιτες

και τους Ρωμιούς με αναθέματα.

Του πετεινού ο γιος αντίς από την Πόλη

πήρε την Ασοφία.



Ένας του γιος ασπάστηκε τη Μαϊμού.

Κι ο άλλος εγκαινίασε μεταξωτό πολιτισμό.

Η Χέσσα μηχανεύτηκε ανάπαυλα πράματα

κι ο Κοπρώνυμος Β' Άνω Μωρία.



Πάνε τώρα οι Γλυκοβούργοι

αλλού να φάνε την κοπενχάη τους

στο Τυχεράν της Ιρανίας ίσως.

Εδώ ποταποί παττακοί ηρακλείδες

του στόματος ψιττακίζουν

έρχεται, ερχέζεται ο Βάσος Υλικός.



Ελλάς εργατών κι αγροτών, Ελλάς ποιητών

φοβού τους Δαναούς. Προσοχή

Ήτταν ή Επί Τανκς.



Βακιλοκτόνος

Φουτουριστικό Φατούρο

Άγγελοι του Μέλλοντος
Κατάπιαν τις ρομφαίες
Και όλκιμες του Έρωτος
Ανθίσανε αλέες

Σχόλιο

Πάλι μπερδεύουμε την αυθαιρεσία με την ποίηση..
Ω μωρά μου!! Ω μωρά μου!!! ;)


Και μπερδεύουμε τις βούρτσες με τις πούτσες


Πάντως έχουν και οι δημόσιες σχέσεις τα καλά τους:
μπορεί στο ενδιάμεσο να γράψεις και κανα ποίημα!


Ω μωρά μου, λέ-Ω!

Οι Κολοκυθοανθοί

Παντρεύτηκε η Γη
κι ο Ουρανός και
γεννήθηκαν τ' αδέλφια
μου:
ο Αρχίλοχος (το Σπαθί)
ο Ηράκλειτος (το Βάθος)
ο Εμπειρίκος (ο Έρως)
ο Κάλας (Το Ύφος)
ο Γκάτσος (το Όνειρο)
ο Peret (το Γέλιο)
ο Duchamp (η Φάρσα)
ο Lorca (ο Ήλιος)
ο Nietzsche (το Ναι)
ο Stirner (το Όχι)
ο Zappa (το Μουστάκι)

Γιάννης Ρίτσος- Γυμνὸ σῶμα

Ι.
Εἶπε:
ψηφίζω τὸ γαλάζιο.
Ἐγὼ τὸ κόκκινο.
Κι ἐγώ.

Τὸ σῶμα σου ὡραῖο
Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο.
Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.

Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.

Ὅσο ἀπομακρύνεσαι
Σὲ πλησιάζω.

Ἕνα ἄστρο
ἔκαψε τὸ σπίτι μου.

Οἱ νύχτες μὲ στενεύουν
στὴν ἀπουσία σου.
Σὲ ἀναπνέω.

Ἡ γλῶσσα μου στὸ στόμα σου
ἡ γλῶσσα σου στὸ στόμα μου-
σκοτεινὸ δάσος.
Οἱ ξυλοκόποι χάθηκαν
καὶ τὰ πουλιά.

Ὅπου βρίσκεσαι
ὑπάρχω.

Τὰ χείλη μου
περιτρέχουν τ᾿ ἀφτί σου.

Τόσο μικρὸ καὶ τρυφερὸ
πῶς χωράει
ὅλη τὴ μουσική;

Ἡδονή-
πέρα ἀπ᾿ τὴ γέννηση,
πέρα ἀπ᾿ τὸ θάνατο.
Τελικὸ κι αἰώνιο
παρόν.

Ἀγγίζω τὰ δάχτυλα
τῶν ποδιῶν σου.
Τί ἀναρίθμητος ὀ κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει
ὅλος ὁ κόσμος;

Ἡ γλῶσσα ἐγγίζει
βαθύτερα ἀπ᾿ τὰ δάχτυλα.
Ἑνώνεται.

Τώρα
μὲ τὴ δική σου ἀναπνοὴ
ρυθμίζεται τὸ βῆμα μου
κι ὁ σφυγμός μου.

Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε.
Ἕνας αἰῶνας
κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα.

Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα
ἀφοῦ λείπεις;

Μὲ τὸ κόκκινο τοῦ αἵματος
εἶμαι.
Εἶμαι γιὰ σένα.

Γιάννης Υφαντής- Το κέφι της

Καθώς το IBIZA μας πήγαινε στη θάλασσα,
με των παιδιών την ιδιότυπη εκείνη προφορά που' χουν
οι ξένες
μου είπε η Ελένα ανεμίζοντας
τη φούστα πάνω απ' τη διχάλα των ποδιών της:

"Γιάννη τι ευτυχία είν' αυτή!
Τι όμορφα περνούμ' εμείς οι τέσσερις!"
"Ποιοι τέσσερις;" τη ρώτησα. Κι απάντησε αμέσως:
"Εγώ κι ο πούτσος σου, εσύ και το μουνί μου".

Γιάννης Υφαντής- Έρημη Χώρα

Σάρκας απόλαυση ανάμεσα σε ψάρι της Αλάσκας αχνιστό
γαρίδες του Παλέρμου, μανιτάρια και τζατζίκι ελληνικό.
Κι ένα ποτήρι μπίρα Bolaur.
Κ' ύστερα μαλακία στο κρεβάτι σου
γιατ' είσαι αλίμονο μονάχος σου στο Μόναχο
την ίδια ώρα που αμέτρητες γυναίκες
που ζουν κι αυτές μονάχες τους στο Μόναχο
στενάζουν αγκαλιάζοντας τον Άγιο Δονητή
γιατί απόκαμαν να παίρνουν το Θεό
στον αριθμό 0+ ∞ + χάος
και να μην παίρνουνε απόκριση καμμιά.
Στενάζουν αγκαλιάζοντας τον τεχνητό φαλλό
χωρίς να ξέρουν που ο Θεός ενσαρκωμένος
γυρίζει ολομόναχος στο Μόναχο,
με κινητό όπου καμμιά τους δεν τον παίρνει,
αφού καθώς είναι καινούργιος εμιγκρές
τον αριθμό του ούτε ο Πάπας δεν τον ξέρει.

Σχόλιο....

και επειδή οι πολίτες είναι οργισμένοι θα κάνουν καθιστική διαδήλωση αύριο,
διαδήλωση ανάσκελα μεθαύριο και την επόμενη βδομάδα μπρούμυτα.. Αυτό είναι!
Το ΠΑΣΟΚ θα υποστεί το πιο καίριο χτύπημα!

Gregory Corso- Είμαι 25

Με μια αγάπη μια τρέλα για τους Σέλλεϋ
Τσάτερτον Ρεμπώ
και με τις απεγνωσμένες τσιρίδες της νιότης
μου
έχει πάει απ' αυτί σ' αυτί:
ΜΙΣΩ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ!
ειδικά τους γέρους ποιητές που ανακαλούν
που συμβουλεύονται άλλους γέρους ποιητές
που μιλούν για τη νιότη τους ψιθυριστά
λέγοντας: -έκανα αυτά τότε
αλλά ήταν τότε
ήταν τότε-
Ω θα μπορούσα να τους κάνω να σωπάσουν
λέγοντάς τους: -Είμαι φίλος σας
ό,τι ήσαστε κάποτε , μέσα από μένα,
θα το ξαναζήσετε-
Έπειτα τη νύχτα μες στην αυτοπεποίθηση των σπιτιών τους
ξεσκίστε τις απολογητικές τους γλώσσες
και κλέψτε τους τα ποιήματα


μτφ: Θ. Αθανάσιος

Gregory Corso- Ανθρώπινη Φύση

Τι απλές εμβρίθειες
Τι εμβριθείς απλότητες
Να κάθεσαι κατάχαμα ανάμεσα στα δέντρα
και να αναπνέεις μαζί τους
στο μουρμουρητό και τη δροσιά-

Και πώς να τους εμπιστευτώ
που μολύνουν τον ουρανό
με παραδείσους
και το αποκάτω με κολάσεις

Λοιπόν, ανθρωπότητα,
είμαι μέρος σου
και το ίδιο και ο γιος μου

αλλά ούτε εγώ ούτε εκείνος
θα πιστέψουμε
το μεγάλο λυπηρό ψέμα σου


μτφ: Θ. Αθανάσιος

Γαμοτράγουδα- 1

-Παπαδιά μου στραβομούνα τί' ναι κείνο πού' χεις μπρος σου;
-Είν' το τρίχινο σακούλι που το προσκυνούνε ούλοι.
-Παπαδιά μου στραβομούνα τί μου δίνεις να στο σιάξω;
-Μπέτσια τρία και την ευκή μου να μου σιάξεις το μουνί μου. (Ζάκυνθος)



Ήθελα τόσα τάλλαρα να είχα στο συρτάρι
όσες φορές το χέρι σου εχούφτωσε παπάρι. (Ζάκυνθος)



Πάει ο πούτσος στο παζάρι,
δεν ηξέρει τι να πάρει,
βρίσκει του μουνιού τον πάτο
και τον κάνει άνω κάτω.




Σαράντα μ'νιά μι κύκλουσαν τον πούτσο να μου φάνι.
Κι ο πούτσος μου καμαρουτός τ' αρχίδια του ρουτάει:
-Τί λέτ' εσείς αρχίδια μου μπορώ να τα γαμήσου;
-Να τα γαμήσεις πούτσκαρη κ' ιμείς να σε βοηθούμι
να αφήσεις μέρος κι για μας λίγο μέσα να μπούμι. (Ήπειρος)


Μάνα με τρώει το μουνί με γαργαλάει ο κώλος.
Άμα σε τρώει ξύσε το και δος του κ' ένα μπάτσο.
Αυτό δε θέλει ξύσιμο αυτό δε θέλει μπάτσο
μόν' θέλει αρχίδια μαλλιαρά και πούτσο κορδωμένο.




Όλα σου ταδωσε ο Θεός
μουνί βυζιά και κώλο
και μένα τον κακόμοιρο
τριακόσια δράμια ψώλο.





Ένα μουνί αρρώστησε
βαριά για να πεθάνει
το βάζουν μες στη ζάχαρη
δε θέλησε να φάει.
Του δίνουν πουτσοκέφαλο
κι αρχίνησε να τρώει.


Νάμουν πέτρα στην αυλή σου
να με κατουράει το μ'νί σου.

Ανδρέας Εμπειρίκος- Μια Φρόνιμη Γυναίκα Αξίζει Τρία Πουλιά Μια Γυναίκα Απλώς Γυναίκα Αξίζει Δεκάδες Δορκάδων

Η κωπηλασία είτανε κοκκινωπή. Το σπέρμα που διασχίζαμε
είταν πλουσιώτερο κι απ' το νερό των θερμοτέρων εορτών
γι' αυτό φτάσαμε ασυγκρίτως ανώτεροι και ως λαμνοκόποι
και ως αγωγοί του λυτρωμού μας. Τώρα μας ζητωκραυγάζουν και
οι χθεσινοί σχιζομύκητες και κανείς δεν μυκτηρίζει. Στα μπράτσα
μας ανθούνε μυγδαλιές και από τα μάτια μας ανεβαίνουν και
κατεβαίνουν οι κλίμακες των αλουργίδων με ζέση και με
αυταπάρνηση χειραφετημένων νοσταλγών της κατ' εξοχήν γυναίκας.

Ανδρέας Εμπειρίκος- Κλωστήριον Νυκτερινής Ανάπαυλας

Είμεθα όλοι εντός του μέλλοντός μας. Όταν τραγουδάμε τραγουδάμε εμπρός στους εκφραστικούς πίνακες των ζωγράφων όταν σκύβουμε εμπρός στα άχυρα μιας καμμένης πόλεως όταν προσεταιριζόμεθα την ψιχάλα του ρίγους είμεθα όλοι εντός του μέλλοντός μας γιατί ό,τι και αν επιδιώξουμε δεν είναι δυνατόν να πούμε όχι να πούμε ναι χωρίς το μέλλον του προορισμού μας όπως μια γυναίκα δεν μπορεί να κάμη τίποτε χωρίς την πυρκαγιά που κλείνει μέσα στη στάχτη των ποδιών της.
Όσοι την είδαν δεν στάθηκαν να ενατενίσουν ούτε τα συστρεφόμενα κηπάρια ούτε την ευωχία των μαλλιών που λατρεύτηκαν ούτε τα σουραύλια των εργαστηριακών μεταγγίσεων από μια χώρα σε φλέβες κόλπου θερμού προστατευομένου από τα εγκόσμια και τα μελτέμια της κυανής ανταύγειας λιγυρών παρθένων.Είμεθα όλοι εντός του μέλλοντος μιας πολυσύνθετης σημαίας που κρατεί τους εχθρικούς στόλους εμπρός στα τείχη της καρδιάς μου κατοχυρώνοντες ψευδαισθήσεις πιστοποιούντες ενδιάμεσες παρακλητικές μεταρρυθμίσεις χωρίς να νοηθή το αντικείμενον της πάλης. Στιγμιότυπα μας απέδειξαν την ορθότητα της πορείας μας προς τον προπονητήν του ιδίου φαντάσματος της προελεύσεως των ονείρων και του καθενός κατοίκου της καρδιάς μιας παμπαλαίας πόλης. Όταν εξαντληθούν τα χρονικά μας θα φανούμε γυμνότεροι και από την άφιξι της καταδίκης παρομοίων πλοκαμιών και παστρικών βαρούλκων γιατί όλοι μας είμεθα εντός της σιωπής του κρημνιζομένου πόνου στα γάργαρα τεχνάσματα του μέλλοντός μας.

Ezra Pound- E. P. Ode Pour l' election de son sepulchre- III

Το ρόδινο φόρεμα για τσάι κ.λπ.
εκτοπίζει της Κω τη μουσελίνα,
η πιανόλα <αντικαθιστά>
της Σαπφώς τη βάρβιτο.

Ο Χριστός ακολουθεί τον Διόνυσο,
φαλλικός κι αμβρόσιος
παραμέρισε για τις νηστείες΄
ο Κάλιμπαν αποκηρύσσει τον Άριελ.

Τα <πάντα ρει>
λέει ο σοφός Ηράκλειτος'
μια κακόγουστη όμως φτήνια
θα επιβιώσει των ημερών μας.

Ακόμη κι η χριστιανική ομορφιά
αποστατεί- μετά τη Σαμοθράκη'
βλέπουμε το καλόν
θεσπισμένο στην αγορά.

Του φαύνου η σάρκα δε μας ανήκει,
μήτε του αγίου τ' όραμα.
Αντί όστιας έχουμε τον τύπο'
αντί περιτομής την ψήφο.

Ίσοι, κατά το νόμο, οι πάντες,
απαλλαγμένοι από τον Πεισίστρατο,
επιλέγουμε έναν απατεώνα ή έναν ευνούχο
να μας κυβερνήσει.

Ώ λαμπρέ Απόλλωνα,
τιν' άνδρα, τιν' ήρωα, τίνα θεόν,
σε ποιόν άνδρα, ποιόν ήρωα, ή ποιόν θεό
τενεκεδένιο στεφάνι να φορέσω!


μτφ: Χ. Βλαβιανός

Γιάννης Υφαντής- Το που μου κλέψαν το μπουφάν

Το που μου κλέψαν το μπουφάν δεν είναι τίποτα,
κι ο κλέφτης του ας είν' ευλογημένος.
Όμως σαν κάνει ψύχρα και μου λείπει
(δεν έχω ένα δεύτερο μπουφάν) όταν κρυώνω
ίσως να ρίξω κάμποσους χριστούς και παναγίες.
Γιατί κι ο κλέφτης πρέπει (ρε γαμώ το)
να 'ναι ένας σοφός,
να 'χει αίσθηση του δίκαιου, να κλέβει αυτόν που πρέπει.

Γιάννης Υφαντής -Του Έρωτα

Του έρωτα
πρέπει να του δινόμαστε γυμνοί
όπως δινόμαστε στον ύπνο και στο θάνατο, γιατί
ο έρωτας θαρρώ είναι η μόνη
μεταλαβιά
αιωνιότητας∙ ο έρωτας
είναι η λύτρωση του τέλειου χορού, είναι
η αγαλλίαση
του Καιρού.

Καλά πας..

Γέφυρα- Πέννυ Μηλιά

Μέσα στ’ απαλά σου χέρια
φυτρώνουν μικρά δέντρα

Η ιστορία δεν χρειάζεται
διυλιστήρια και ναυπηγεία

Δεν ξέρω τι να κάνω
όλα τούτα τα σκουπίδια και τα κοιμητήρια

Τα κάδρα δεν με αφορούν
Το νερό είναι τέχνη
Το αίσθημα τελειώνει κάποια στιγμή
Τα καύσιμα

Πετρέλαια, Ηλεκτρισμός, Εκπομπές, Όζον

Θέλω να βρω μια γέφυρα προς τα κάτω

Gong - Sold to the Highest Buddha