Σχόλιο.

Ο Ντε Σαντ ήταν διεστραμμένος.
Ο Ρεμπώ, λοιπόν, ήταν τρελός.
Ο Νίτσε άρρωστος, στη ψυχή και στο σώμα.
Ο Στίρνερ ένα εγωιστικό κάθαρμα.
Ο Ντυσάν ένας γελωτοποιός. Κτλ, κτλ..

Κάθε βήμα προς την ελευθερία σβήνεται επιδέξια από τους «ηθικούς φάρους» της ανθρωπότητας. Μόνο τους εργαλείο, καθόλου ευκαταφρόνητο (αν αναλογιστούμε την αποτελεσματικότητά του), η συκοφάντηση.
Πώς αλλιώς να μειώσουμε μια μεγαλειώδη πράξη!..


Είναι εύκολος, και πολύ ακριβής, ο διαχωρισμός της πράξης από τα λόγια.
Με τις πράξεις είσαι, με τα λόγια, και τη συκοφάντηση, προσπαθείς να είσαι.
Η ποίηση δεν ανήκει στα λόγια. Δεν είναι λόγια η ποίηση, δεν είναι λέξεις,
είναι κάτι παραπάνω από λέξεις.
Η σπουδαία ποίηση είναι πράξη. Πάντοτε.