Νέα Ανάρτηση. Θέλω να κάνω μια Νέα Ανάρτηση.
Σκέφτομαι τον Ντυσάν, ή Ντυσάμπ αν προτιμάτε.
Ο Ντυσάν αρνήθηκε να ορίσει την τέχνη.
Αρνήθηκε το γούστο.
Αρνήθηκε να ορίσει γενικώς.
Βρήκε στο "είναι" μια ανθρώπινη επινόηση,
η "πίστη", η "κρίση", λαθεμένα δεδομένα του ανθρώπινου νου.
Πέταξε ένα ουρητήριο στα μούτρα τους, και ούτε καν
μπορούσε να υποπτευθεί την σπουδαιότητα της ενέργειάς του.
Από κείνη τη στιγμή μια ιδέα θα μπορούσε να γίνει τέχνη.
Η τέχνη δεν είναι απλή απόλαυση του αμφιβληστροειδούς,
είναι ερώτηση.
Καλλιτέχνης είναι ο δημιουργός ιδεών.
"Θα ήθελα να δουλέψω, αλλά κατά βάθος ήμουν τρομερά τεμπέλης. Προτιμώ να ζω,
να αναπνέω παρά να δουλεύω. Δεν θεωρώ ότι η δουλειά που έκανα θα έχει μια
οποιαδήποτε σημασία από κοινωνική άποψη στο μέλλον. Επομένως, αν θέλετε,
η τέχνη μου είναι να ζω. Κάθε δευτερόλεπτο, κάθε ανάσα είναι ένα έργο που δεν
γράφεται πουθενά, που δεν είναι ορατό ούτε εγκεφαλικό.
Είναι ένα είδος μόνιμης ευφορίας".
Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

14 σχόλια:
Το θέμα της εργασίας είναι το μεγάλο παιχνίδι.
Αν γινόταν να πάρουμε χαμπάρι οτι σήμερα θα μπορούσε όλος ο πλανήτης να έχει τα απαραίτητα χωρίς να δουλεύει κανείς ούτε μια ωρίτσα και ξαφνικά αποκτούσαμε όλο αυτό τον χρόνο στην διάθεσή μας και τη ζωή μας πίσω,τότε θα βλέπαμε στ αλήθεια σε τι και σε ποιόν χρειάζεται η Τέχνη και Τι είναι τελικά.
Το φαντάζεσαι;
Να μαστε ξαπλωμένοι
όλοι,
ράθυμοι
κάτω από τον ήλιο
μέχρι να πεθάνουμε,
για πάντα δηλαδή,
γιατί ως γνωστόν:
πάντα οι άλλοι πεθαίνουν!
;)
Είσαι σίγουρος οτι αυτό θα κάναμε;
Εγώ λέω μάλλον όχι
θα κάναμε το μόνο καθήκον μας..
ελπίζω να με εννοείς!!
και ο ήλιος βοηθάει σ' αυτό!
Σε εννοώ, απόλυτα(νομίζω)!
Ψηφίζω ήλιο(οχι τον πράσινο)
κι εγώ προσωπικά τότε θα ταξίδευα σε μέρη που έχει πάντα και μόνο καλοκαίρι..
Κι όλη η Βόρεια Ευρώπη θα μετανάστευε στην Μεσόγειο..
Και οι Γερμανοί θα γινόνταν πιο απατεώνες,λόγω κλίματος))
όλοι θα ταξιδεύαμε! ούτε σύνορα θα υπάρχουν, θα ναι άχρηστα!!
Και ευτυχία!!!
Γίνεται ευτυχία χωρίς σύνορα;
έχεις απόλυτο δίκιο, τα σύνορα είναι αναγκαία!
είναι σύνορα ψυχικά όμως,
όχι γεωγραφικά!
Πως μι πιάνς, πώς μι πιάνς!
Γιατί πως περιμένεις από μένα να γίνω ευτυχισμένη αμα δεν έχω τον ξένο μου να βρίσω και τον αρχαίο μου να θαμάξω εμ πως, κριτσίνια σπάμι;
;))
σπάμι
σπάμι
Όνειρα χειμερινής νυκτός..
(..πάω για)
μπήκε ο Μάρτης!!
για...;
..για τον μεσημεριανό ανοιξιάτικο υπνάκο μου, αφού είναι 2.24 μμ 1η Μάρτη, με πανσέληνο μέρα μεσημέρι!
(θα με (από)τρελάνεις)
:))
ας το πούμε ποίηση...
Δημοσίευση σχολίου