Γιώργος Μίχος

Το περιστέρι από τα χέρια του παπά Κυριάκου όπως πεταγό-
ταν ξαφνικά προς τον τρούλο με ένα φτερούγισμα λες και χτυπούσαν
δυο σανίδες κι απλωνόταν μια βουή στο εκκλησίασμα σήμερα παίρνει
μαζί του και την ψυχή μου και αλαφρά την αποθέτει σ’ έναν κήπο λέ-
ξεων όπου διαδοχικά περνούν η κολυμβήτρια, ο ποδηλάτης, το αφη-
μένο ψαθάκι δίπλα στο γλυκό του κουταλιού κι ένα παιδί με κοντά
παντελόνια που γυρίζοντας μου δείχνει το πρόσωπό μου των δέκα χρο-
νών.


Μικροκείμενα