γιαφ γιουφ για τις παραλογοτεχνίες- Καλημέρες!

Parole, orage,
glace et sang finiront
par former
un givre commun.
(Rene Char)

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα- 4 ποιήματα

Τραγούδι των σκούρων περιστεριών
Πάνω στα κλωνιά της δάφνης
είδα δυο σκούρα περιστέρια.
Το ένα ήταν ο ήλιος
το άλλο ήταν η σελήνη.
Γειτονόπουλα, τους είπα,
ο τάφος μου πού θα' ναι;
Στου μανδύα μου την ουρά, είπε ο ήλιος.
Μέσα στο στήθος μου, είπε η σελήνη.
Κι εγώ, κι εγώ που προχωρούσα,
με τη γη στο ζωνάρι μου,
είδα δυο αετούς χιονάτους
και μια ολόγυμνη κοπέλα.
Ο ένας ήταν ο άλλος
και η κοπέλα δεν ήταν καμιά.
Αετουδάκια μου, τους είπα,
ο τάφος μου πού θα' ναι;
Στου μανδύα μου την ουρά, είπε ο ήλιος.
Μέσα στο στήθος μου, είπε η σελήνη.
Πάνω στα κλωνιά της δάφνης
είδα τα δυο περιστέρια γυμνά.
Το ένα ήταν το άλλο
και τα δυο ήτανε κανένα.

μτφ: Πολίτη



Κασίντα για το κλάμα
Έκλεισα το μπαλκόνι μου
γιατί δε θέλω ν' ακούω το κλάμα,
όμως πίσω από τους γκρίζους τοίχους
τίποτ' άλλο δεν ακούγεται παρά το κλάμα.

Λιγοστοί άγγελοι τραγουδάνε,
λιγοστοί σκύλοι αλυχντούνε,
χίλια βιολιά μες στην παλάμη του χεριού μου χωρούνε.

Όμως το κλάμα είν' ένας σκύλος πελώριος
όμως το κλάμα είν' ένας άγγελος πελώριος,
το κλάμα είν' ένα πελώριο βιολί,
τα δάκρυα φιμώνουν τον άνεμο,
και τίποτ' άλλο δεν ακούγεται παρά το κλάμα.

μτφ: Βαρβιτσιώτης



Γκασέλα της φυγής
Έχω χαθεί πολλές φορές στη θάλασσα
με το αυτί γιομάτι νιόκοπα λουλούδια,
με τη γλώσσα γιομάτη έρωτα κι αγωνία.
Πολλές φορές έχω χαθεί στη θάλασσα,
έτσι όπως χάνομαι μες στην καρδιά κάποιων παιδιών.

Καθόλου νύχτα δεν υπάρχει που χαρίζοντας ένα φιλί,
το γέλιο να μη νιώθεις των απρόσωπων ανθρώπων,
μήτε κανένας που, χαϊδεύοντας ένα νιογέννητο,
να λησμονάει τ' ασάλευτα κρανία των πεθαμένων αλόγων.

Γιατί τα ρόδα αναζητούν στο μέτωπο
ένα σκληρό κοκάλινο τοπίο,
γιατί δεν έχουν του ανθρώπου τα χέρια άλλο σκοπό
απ' το να μιμηθούν τις υποχθόνιες ρίζες.

Έτσι όπως χάνομαι μες την καρδιά κάποιων παιδιών
έχω χαθεί πολλές φορές στη θάλασσα.
Αδιάφορος για το νερό, κινάω γυρεύοντας
έναν ολόφωτο θάνατο που να μ' αναλώνει.

μτφ: Βαρβιτσιώτης



Madrigal
Ήτανε το ρόδι το φιλί μου
βαθύ κι ανοιγμένο
το στόμα σου ήταν χάρτινο
τριαντάφυλλο.

Το φόντο χιονισμένος κάμπος.

Τα χέρια μου ήταν σίδερα
γι' αμόνια
δύση από αχούς καμπάνας
το κορμί σου.

Το φόντο χιονισμένος κάμπος.

Μέσα στο τρύπιο
γαλάζιο κρανίο
έφτασαν σταλαχτίτες
τα "σ' αγαπώ" μου.

Το φόντο χιονισμένος κάμπος.

Γέμισαν μούσκλα
τα παιδιά όνειρά μου,
και το φεγγάρι μου τρυπάνισε
τη σολομώντεια θλίψη μου.

Το φόντο χιονισμένος κάμπος.

Και δασκαλεύω τώρα
μες στ' αψηλό σκολειό,
τον έρωτα και τα όνειρά μου
(τυφλά αλογάκια).

Κ' είναι το φόντο χιονισμένος κάμπος.΄

μτφ Πολίτης

Ursonate, Intro- Kurt Schwitters

Fümms bö wö tää zää Uu,
pögiff,
kwii Ee. 1
Oooooooooooooooooooooooo, 6
dll rrrrr beeeee bö
dll rrrrr beeeee bö fümms bö, (A)
rrrrr beeeee bö fümms bö wö,
beeeee bö fümms bö wö tää,
bö fümms bö wö tää zää,
fümms bö wö tää zää Uu: 5

primera parte:
tema 1:
Fümms bö wö tää zää Uu,
pögiff,
Kwii Ee. 1
tema 2:
Dedesnn nn rrrrr,
Ii Ee,
mpiff tillff too,
tillll,
Jüü Kaa? 2
tema 3:
Rinnzekete bee bee nnz krr müü?
ziiuu ennze, ziiuu rinnzkrrmüü, 3
rakete bee bee, 3a
tema 4
Rrummpff tillff toooo? 4

exposición:
Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüü,
Ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüü ü3
rakete bee bee? rakete bee zee. ü3a

desarrollo:
Fümms bö wö tää zää Uu,
Uu zee tee wee bee fümms. ü1
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete (B)
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
Beeeee
bö ü3+
3a
fö
böwö
fümmsbö
böwörö
fümmsböwö
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
kwiiEe. 1
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete (C)
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
Beeeee
bö ü3+
3a
fö
böwö
fümmsbö
böwörö
fümmsböwö
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
kwiiEe. 1

rakete rinnzekete
rakete rinnzekete (C)
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
Beeeee
bö ü3+
3a
fö
böwö
fümmsbö
böwörö
fümmsböwö
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
kwiiEe. 1
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete (D)
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
rakete rinnzekete
Beeeee
bö ü3+
3a
bö
bö
bö
bö
bö
böwö
böwö
böwö
böwö
böwö
böwö
böwörö
böwörö
böwörö
böwörö
böwörö
böwörö
böwöböpö
böwöböpö
böwöböpö
böwöböpö
böwöböpö
böwöböpö
böwöröböpö
böwöröböpö
böwöröböpö
böwöröböpö
böwöröböpö
böwöröböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääböpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu böpö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pöggiff
böwörötääzääUu pöggiff
böwörötääzääUu pöggiff
böwörötääzääUu pöggiff
böwörötääzääUu pöggiff
böwörötääzääUu pöggiff
fümmsböwötääzääUu pöggiff
fümmsböwötääzääUu pöggiff
fümmsböwötääzääUu pöggiff
fümmsböwötääzääUu pöggiff
fümmsböwötääzääUu pöggiff
fümmes bö wö tää zää Uu,
pöggiff,
kwiiee
kwiiee
kwiiee
kwiiee
kwiiee
kwiiee. 1
Dedesnn nn rrrrr, (E)
Ii Ee,
mpiff tillff toooo,
Dedesnn nn rrrrr,
desnn nn rrrrr
nn nn rrrrr
nn rrrrr
Iiiii
Eeeee
m
mpe
mpff
mpiffte
mpiff tilll
mpiff tillff
mpiff tillff toooo,
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo,
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll,Jüü-Kaa?llll,Jüü-Kaa?
(cantado) 2
Fümms bö wö tää zää Uu, pögiff, kwii Ee.
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll, Jüü-Kaa?
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu
rinnzkrrmüüüü,
Rakete bee bee. ü
1
2
3
Zikete bee bee (F)
Rinnzekete bee bee
Rakete bee bee
Zikete bee bee ennze
Rinnzekete bee bee ennze
Rakete bee bee ennze
Zikete bee bee nnz krr
Rinnzekete bee bee nnz krr
Rakete bee bee nnz krr
Zikete bee bee nnz krr müüüü
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü
Rakete bee bee nnz krr müüüü
Zikete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu
Rakete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu
Zikete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze
Rakete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze
Zikete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü
Rakete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü
Rakete bee bee
Rummpfftillfftoooo?
Ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü;
Rakete bee bee
Rakete bee zee 3
Fümms bö wö tää zää Uu, pögiff, kwii Ee.
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll, Jüü-Kaa?
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu
rinnzkrrmüüüü,
Rakete bee bee.
Rrummpff tillff toooo? ü


Rum!
Rrummpff? (G)
Rum!
Rrummpff t?
Rr rr rum!
Rrummpff tll?
Rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff?
Rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo?
Rr rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu!
Rr rr rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze!
Rr rr rr rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze ziiuu!
Rr rr rr rr rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüüü!
Rr rr rr rr rr rr rr rr rr rr rum!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüü
ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü!
Rr rr rr rr rr rr rr rr rr rr rr rr rr rum!!!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüüü
ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü!
Rakete bee bee!
Rr rr rr rr rr rr
Rr rr rr rr rr rr
Rr rr rr rr rr rrumm!!!!!!!!!!
Rrummpff tillff toooo? Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüü
ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü!
Rakete bee bee
Rakete bee zee 4
Fümms bö wö tää zää Uu, pögiff, kwii Ee.
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll, Jüü-Kaa?
(cantado)
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu
rinnzkrrmüüüü,
Rakete bee bee.
Rrummpff tillff toooo? ü

Rum! (H)
RrRrRrRrummpff?
Rum!
RrRrRrRrummpff t?
Rum!
RrRrRrRrRrummpff tll?
Rum!
RrRrRrRrRrRrummpff tllff toooo?
Rum!
RrRrRrRrRrRrRrummpff tllff toooo ziiuu!
Rum!
RrRrRrRrRrRrRrRrummpff tllff toooo ziiuu ennze!
Rum!
RrRrRrRrRrRrRrRrRrummpff tllff toooo? Ziiuu ennze!
ziiuu nnzkrrmüüüü
Rum!
RrRrRrRrRrRrRrRrRrRrRrRrummpff tllff toooo? Ziiuu
ennze ziiuu nnzkrrmüüüü, ziiuu ennze ziiuu
rinnzkrrmüüüü!
Rum!
RrRrRrRrRrRrRrRrrRrRrRRrRrRrRrummpff tllff
toooo?
Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüüü
Ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü
Rakete bee bee
Rrrrummmm!!!!(gritando)
RrRrRrRrRrRr
RrRrRrRrRrRr
RrRrRrRrRrRr
RrRrRrRrRrRr
Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo?
Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüüü
Ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü
Rakete bee bee?
Rakete bee zee
1
Rakete rinnzekete
Rakete rinnzekete
Rakete rinnzekete
Rakete rinnzekete
Rakete rinnzekete
Rakete rinnzekete
Beeeee
x bö
ü3+
3a
fö
bö (I)
fö
bö
fö
bö
fö
bö
fö
bö
fö
böwö
fümmsbö
böwö
fümmsbö
böwö
fümmsbö
böwö
fümmsbö
böwö
fümmsbö
böwö
fümmsbö
böwörö
fümmsböwö
böwörö
fümmsböwö
böwörö
fümmsböwö
böwörö
fümmsböwö
böwörö
fümmsböwö
böwörö
fümmsböwö
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötää
fümmsböwötää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzää
fümmsböwötääzää
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu
fümmsböwötääzääUu
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pö
fümmsböwötääzääUu pö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögö
fümmsböwötääzääUu pögö
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
böwörötääzääUu pögiff
fümmsböwötääzääUu pögiff
kwiiee kwiiee
kwiiee kwiiee
kwiiee kwiiee
kwiiee kwiiee
kwiiee kwiiee
kwiiee kwiiee
Fümms bö wä tää zää Uu, pögiff, kwiiee.
Dedesnn nn rrrrr, Ii Ee, mpiff tillff toooo, tillll, Jüü-Kaa?
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü,
Rakete bee bee.
Rrummpff tillff toooo?
Ziiuu ennze ziiuu nnzkrrmüüüü, ziiuu ennze ziiuu rinnzkrrmüüüü,
Rakete bee bee.
Rakete bee zee.
Fümms bö wä tää zää Uu
Uu zee tee wee bee
zee tee wee bee
zee tee wee bee
zee tee wee bee
zee tee wee bee
zee tee wee bee Fümms




(final)
Fümms bö fümms bö wö Fumms bö wö tääää?
Fümms bö fümms bö wö Fumms bö wö tää zää Uuuu?
Rattatata tattatata tattatata
Rinnzekete bee bee nnz krr müüüü?
Fümms bö
Fümms böwö
Fümms bö wö täää????? (gritando) 1

Fragments of Eternity

To see a World in a Grain of Sand
And a Heaven in a Wild Flower,
Hold Infinity in the palm of your hand
And Eternity in an hour..
(Auguries of Innocence)


Then Los took off his left sandal, placing
it on his head,
Signal of solemn mourning.
(Milton)


Grown old in Love from Seven till Seven times Seven,
I oft have wish'd for Hell for Ease from Heaven.
(from the note-book, 1808- 1811)


To God
if you have form'd a Circle to go into,
Go into it yourself & see how you would do.
(from the note-book, 1808-1811)

Berkeley- The principles of human knowledge 2

To me, I say, it is evident that the being
of a spirit infinitely wise, good, and powerful is
abundantly sufficient to explain all the appearances
of nature. But, as for inert, senseless Matter,
nothing that I perceive has any the least connexion
with it, or leads to the thoughts of it.

~
From the principles we have laid down it
follows human knowledge may naturally be reduced
to two heads that of ideas and that of
spirits.

~
the very existence of an unthinking
being consists in being perceived.

~
Ideas imprinted on the senses are real things, or do really exist;
this we do not deny, but we deny they can subsist without the minds
which perceive them, or that they are resemblances of any archetypes existing without the mind; since the very being of a sensation or idea
consists in being perceived,
and an idea can be like nothing but an idea.

~
when I shut my eyes, the things I saw may
still exist, but it must be in another mind.

~
ETERNAL INVISIBLE MIND which
produces and sustains all things.

~
Time, place, and motion, taken in particular or concrete, are
what everybody knows, but, having passed
through the hands of a metaphysician, they become
too abstract and fine to be apprehended by men of ordinary sense.

~
Hence, it is a plain consequence that the soul always thinks;
and in truth whoever shall go about to divide in
his thoughts, or abstract the existence of a spirit from its
cogitation, will, I believe, find it no easy task.

~
What it is for a man to be happy, or an
object good, every one may think he knows. But
to frame an abstract idea of happiness, prescinded
from all particular pleasure, or of goodness
from everything that is good, this is what few can
pretend to.So likewise a man may be just and
virtuous without having precise ideas of justice
and virtue.

~
And in effect the doctrine of abstraction has not a little contributed
towards spoiling the most useful parts of knowledge.

~
There is nothing necessary or essential in the case,
but it depends entirely on the will of the Governing Spirit, who
causes certain bodies to cleave together or tend
towards each other according to various laws.

~
by a diligent observation of the phenomena
within our view, we may discover the
general laws of nature, and from them deduce
the other phenomena; I do not say demonstrate,
for all deductions of that kind depend on a supposition
that the Author of nature always operates
uniformly, and in a constant observance of
those rules we take for principles: which we cannot evidently know.

~
I must confess it does not appear to me that there
can be any motion other than relative; so that to
conceive motion there must be at least conceived
two bodies, whereof the distance or position in
regard to each other is varied. Hence, if there
was one only body in being it could not possibly
be moved. This seems evident, in that the idea I
have ofmotion doth necessarily include relation.

~
Nothing can be plainer to me than that the
extensions I have in view are no other than my
own ideas;

~
For, by the word spirit we mean
only that which thinks, wills, and perceives;
this, and this alone, constitutes the signification
of the term.

~
Which is neither an idea nor like an idea, but that which perceives
ideas, and wills, and reasons about them. What
I am myself, that which I denote by the term I,
is the same with what is meant by soul or spiritual
substance.

~
A soul or spirit is an active being, whose, existence
consists not in being perceived, but in
perceiving ideas and thinking.

~
Hence, the knowledge I have of other spirits is not immediate,
as is the knowledge of my ideas; but depending on the
intervention of ideas, by me referred to agents
or spirits distinct from myself, as effects or concomitant
signs.

~
Hence, it is evident that God is known as certainly and immediately as any other mind or spirit whatsoever distinct from ourselves. We
may even assert that the existence of God is far
more evidently perceived than the existence of
men; because the effects of nature are infinitely
more numerous and considerable than those
ascribed to human agents.

~
everything we see, hear, feel, or anywise
perceive by sense, being a sign or effect of
the power of God.

George Berkeley- The principles of human knowledge 1

For the existence of an idea
consists in being perceived.

~
Their esse is percepi, nor is it possible they
should have any existence out of the minds or
thinking things which perceive them.

~
as it is impossible for me to see or
feel anything without an actual sensation of that
thing, so is it impossible for me to conceive in
my thoughts any sensible thing or object distinct
from the sensation or perception of it.

~
all those bodies which
compose the mighty frame of the world, have
not any subsistence without a mind, that their
being is to be perceived or known;

~
from what has been said it follows there is
not any other Substance than Spirit, or that which
perceives.

~
it is
clear there can be no unthinking substance or
substratum.

~
But it is evident from what -we have already shown, that
extension, figure, and motion are only ideas existing
in the mind, and that an idea can be like
nothing but another idea, and that consequently
neither they nor their archetypes can exist in
an unperceiving substance. Hence, it is plain that
that the very notion of what is called Matter or
corporeal substance, involves a contradiction in it.

~
The general idea of Being appeareth to
me the most abstract and incomprehensible of
all other;

~
Hence, it is evident the supposition of
external bodies is not necessary for the producing
our ideas; since it is granted they are produced
sometimes, and might possibly be produced
always in the same order, we see them
in at present, without their concurrence.

~
If therefore it were possible for bodies to exist
without the mind, yet to hold they do so, must
needs be a very precarious opinion; since it is to
suppose, without any reason at all, that God has
created innumerable beings that are entirely useless,
and serve to no manner of purpose.

~
I
think arguments a posteriori are unnecessary for
confirming what has been, if I mistake not, sufficiently
demonstrated a priori.

~
But the mind taking no notice of itself, is deluded to think it can
and does conceive bodies existing unthought of or without the mind,
though at the same time they are apprehended by or exist
in itself.

~
Alittle attention will discover to us that the very being of an idea
implies passiveness and inertness in it, insomuch that it
is impossible for an idea to do anything, or, strictly
speaking, to be the cause of anything.

~
the cause of ideas is an incorporeal active substance or Spirit.

~
A spirit is one simple, undivided, active being
as it perceives ideas it is called the understanding,
and as it produces or otherwise operates
about them it is called the will.

~
Such is the nature of spirit, or that which acts,
that it cannot be of itself perceived, but only by
the effects which it produceth.

~
the ideas imprinted
on them are not creatures of my will. There is
therefore some other Will or Spirit that produces
them.

~
The ideas imprinted on the Senses by the
Author of nature are called real things; and those
excited in the imagination being less regular,
vivid, and constant, are more properly termed
ideas, or images of'things, which they copy and represent.

~
certainly no idea, whether faint or strong, can exist
otherwise than in a mind perceiving it.

~
That the things I see with my eyes and touch with my hands do exist,
really exist, I make not the least question. The only thing
whose existence we deny is that which philosophers
call Matter or corporeal substance.

Καλημέρες!

Η αλαζονεία της κυρίας Β.Μ.

Αφού κατήγγειλα την αθλιότητα των στίχων της, στο facebook,
η κυρία μου απάντησε δεόντως..

Ορίστε, ένα δείγμα της καθημερινής μας ξιπασιάς:

""εχω βγαλει βιβλια και χιλιαδες βιντεο αρτ με συνεργασιες στο ιδρυμα κακογιαννη κ σε θεατρα κ ερχεσαι στον τοιχο μου να με προσβαλεις λεγοντας τα δυο λογια που εβαλα εκ του προχειρου-διοτι εχω γραψει κ υμνους που θαξερες αν ησουν ενημερος-με το ονομα του χυμαδιου ενος εμπορικου κ μονο στιχουργου?""

-έτσι μου απάντησε η κυρία αυτή.. με φοβερή αλαζονεία.


έπειτα
ο "εκδοτικός της οίκος" μου έστειλε το εξής:

""Ήλυσις Εκδόσεις" το υβριστικο μηνυμα υπο την εκδοθεισα σε εμας ποιητρια υποκειτε σε δυσφημιση και ο εκδοτικος θα λαβει μετρα-κατα τα αλλα εντολη της ιδιας να μεταφερθουν τα εξης-ουστ μωρη λουκρητια αγαμητη-χαχαχαχαχα""

-πράγματα που ουδέποτε είπα.




ένα μικρό δείγμα, λοιπόν, της γενικής μας ξιπασιάς!

Suzuki- Zen 3

Whether you
practice zazen or not, you have Buddha nature.

~
So when
I sit, you sit; everything sits with me. That is our zazen.
When you sit, everything sits with you.

~
And at the
moment of enlightenment he exclaimed, "There is no body
and no mind!" When he said "no body and no mind," all his
being in that moment became a flashing into the vast phenomenal
world, a flashing which included everything, which
covered everything, and which had immense quality in it;
all the phenomenal world was included within it, an absolute
independent existence. That was his enlightenment.

~
To have
nothing in your mind is naturaliess.

~
So when you try hard to make your own way, you will
help others, and you will be helped by others. Before you
make your own way you cannot help anyone, and no one can
help you.

~
If you seek for freedom, you cannot find it. Absolute freedom
itself is necessary before you can acquire absolute freedom.

~
Sometimes we go east; sometimes we go west. To
go one mile to the west means to go back one mile to the
east. Usually if you go one mile to the east it is the opposite
of going one mile to the west. But if it is possible to go one
mile to the east, that means it is possible to go one mile to
the west. This is freedom.

~
So whatever you
do, or even though you do not do anything, enlightenment is
there, always. This is Bodhidharma's understanding of
enlightenment.

~
if you really understand that emptiness
means everything is always here.

~
So the point is to be ready for observing things,
and to be ready for thinking. This is called emptiness of
your mind. Emptiness is nothing but the practice of zazen.

~
There is something,
but that something is something which is always prepared
for taking some particular form, and it has some rules, or
theory, or truth in its activity. This is called Buddha nature,
or Buddha himself.

~
When this existence is personified we call
it Buddha;

~
By enlightenment I mean believing in nothing,
believing in something which has no form or no color,
which is ready to take form or color. This enlightenment is
the immutable truth.

~
We call zazen everyday life, and everyday life zazen.

~
Everything is Buddha's activity.

~
Buddha's teaching is everywhere. Today it is raining. This
is Buddha's teaching.

~
"Essence of mind," "original mind,"
"original face," "Buddha nature," "emptiness"—all these
words mean the absolute calmness of our mind.

~
Without trying to be Buddha you are Buddha. This is
how we attain enlightenment.

Suzuki- Zen 2

So if you are attached to the teaching, or to
the teacher, that is a big mistake. The moment you meet a
teacher, you should leave the teacher, and you should be
independent. You need a teacher so that you can become
independent. If you are not attached to him, the teacher
will show you the way to yourself. You have a teacher for
yourself, not for the teacher.

~
Strictly
speaking, there is no need to teach the student, because the
student himself is Buddha, even though he may not be aware
of it.

~
Buddhism is not good
or bad. We are doing w^hat we should do. That is Buddhism.

~
Dogen-zenji said, "To study Buddhism is to study ourselves.
To study ourselves is to forget ourselves."

~
When
we forget ourselves, w^e actually are the true activity of the
big existence, or reality itself.

~
"Do you want
to attain Buddhahood ? There is no Buddhahood besides your
ordinary mind. When a cart does not go, which do you whip,
the cart or the horse?"

~
You should be like a frog always.
That is true zazen.

~
What is true zazen? When you
become you! When you are you, then no matter what you
do, that is zazen.

~
But the best way to communicate may
be just to sit without saying anything. Then you will have
the full meaning of Zen.

~

Venus in Furs

Suzuki- Zen 1

According to Dogen, one continuous mistake can also be
Zen.

~
Our "original mind" includes everything within
itself. It is always rich and sufficient within itself. You should
not lose your self-sufficient state of mind. This does not mean
a closed mind, but actually an empty mind and a ready mind.
If your mind is empty, it is always ready for anything; it is
open to everything. In the beginner's mind there are many
possibilities; in the expert's mind there are few.

~
That is why Buddha could not accept the religions existing
at his time. He studied many religions, but he was not satisfied
with their practices. He could not find the answer in
asceticism or in philosophies. He was not interested in some
metaphysical existence, but in his own body and mind, here
and now. And when he found himself, he found that everything
that exists has Buddha nature. That was his enlightenment.
Enlightenment is not some good feeling or some
particular state of mind. The state of mind that exists when
you sit in the right posture is, itself, enlightenment. If you
cannot be satisfied with the state of mind you have in zazen,
it means your mind is still wandering about. Our body and
mind should not be wobbling or wandering about. In this
posture there is no need to talk about the right state of
mind. You already have it. This is the conclusion of
Buddhism.

~
So in the realm of pure religion there is no confusion of time and
space, or good or bad. All that we should do is just do
something as it comes. Do something! Whatever it is, we
should do it, even if it is not-doing something.
We should live in this moment.

~
When you find it difficult to stop your mind while you are
sitting and when you are still trying to stop your mind, this
is the stage of "form is emptiness and emptiness is form."
But while you are practicing in this dualistic way, more and
more you will have oneness with your goal. And when your
practice becomes effortless, you can stop your mind. This is
the stage of "form is form and emptiness is emptiness.

~
Of course
whatever we do is zazen, but if so, there is no need to say it.

~
When you can do everything, whether it is good or bad,
without disturbance
or without being annoyed by the feeling, that is
actually what we mean by "form is form and emptiness is
emptiness."

~
When Buddha comes, you will welcome
him;
when the devil comes, you will welcome him.

~
But when you bow to Buddha you should have no idea of Buddha,
you just become one with Buddha, you are already Buddha himself.
When you become one with Buddha, one with everything that exists,
you find the true meaning of being.
When you forget all your dualistic ideas, everything
becomes your teacher, and everything can be the object
of worship.

~
In your big mind, everything has the same value. Everything
is Buddha himself.

~
When Zen is not Zen,
nothing exists.

~
There is no starting point
nor goal, nothing to attain.

~
But Buddha was not interested in the elements comprising
human beings, nor in metaphysical theories of
existence. He was more concerned about how he himself
existed in this moment. That was his point.

~
when your practice is calm and ordinary,
everyday life itself is enlightenment.

~
By purity we do not mean to polish
something, trying to make some impure thing pure. By
purity we just mean things as they are.

~
We say, "To hear the sound of one hand clapping."
Usually the sound of clapping is made with two hands, and
we think that clapping with one hand makes no sound at all.
But actually, one hand is sound. Even though you do not hear
it, there is sound. If you clap with two hands, you can hear
the sound. But if sound did not already exist before you
clapped, you could not make the sound. Before you make it
there is sound. Because there is sound, you can make it, and
you can hear it. Sound is everywhere. If you just practice
it, there is sound. Do not try to listen to it. If you do not
listen to it, the sound is all over. Because you try to hear it,
sometimes there is sound, and sometimes there is no sound.

~
When you practice Zen you become one with Zen. There
is no you and no zazen. When you bow, there is no Buddha
and no you. One complete bowing takes place, that is all.
This is Nirvana.

~
We should not attach
to some fancy ideas or to some beautiful things. We should
not seek for something good. The truth is always near at
hand, within your reach.

~
"Dana prajna paramita." "Dana"
means to give, "prajna" is wisdom, and "paramita" means
to cross over, or to reach the other shore. Our life can be
seen as a crossing of a river. The goal of our life's effort is to
reach the other shore, Nirvana.

μερικά Zen Koans/

A monk asked: "How can one escape from birth, old age, sickness and death?"
Lingyun said: "The green mountain is fundamentally unmoving, but the floating
clouds pass back and forth".

~

Yangshan asked Guishan: "What is the true abode of Buddha?"
Guishan said: "think of the unfathomable mystery and return your thoughts
to the inexhaustable numinous light. When thoughts are exhausted you've
arrived at the source, where true nature is revealed as eternally abiding.
In that place there is no difference between affairs and principle, and the
true Buddha is manifested."
Upon hearing these words Yangshan experienced great enlightenment.

~

Liu Shiyu asked Yangshan: "May I hear the principle of attaining mind?"
Yangshan said: "If you want to attain mind, then there's no mind which
can be attained. It is this unattainable mind which is known as truth."

~

Far and wide, not a trace is left.
The great purpose lies beyond sound and form.
In every direction the realised Way.
Beyond all speech, the ultimate principle.

~
The chick pecks from within, the hen from without.
The chick breaks free through the shell.
When hen and chick are both gone,
The function has not gone astray.
Singing the same song,
The mystical voice goes on alone.

~
-What is Buddha?
-A clump of dirt.
-What is Dharma?
-The ground is moving.
-What is Sangha?
-Eating porridge and rice.

~
-What is "meeting a thing as it manifests"?
-Give me a meditation bench.

~
-What is the final word?
-The word you didnt understand at the beginning.

~
-The lion is the king of beasts. Why is it devoured by the six senses?
-Dont build yourself up. Don't believe in self and other.

~
-What is the Way?
-Emptiness is unobstructed. You can roam everywhere.
-I deeply thank the master for this instruction.
-What do you proclaim as the Way?
-(silent)
-You can ride the tiger, but you cant get off.

~
-What is the source of the great way?
-Digging in the earth to find the blue sky.
-What is attained by doing this?
-Not knowing the deep mystery.

~
-What is the essential flavor of the Buddhadharma?
-Exactly where one's body and life are liberated.

~
Water drips from the caves
So clearly,
Splitting open the Universe,
Here the mind is extinguished.

~
-What is a person who has 'completely arrived'?
-Throughout vast emptiness no such thing exists.
-What is the pure dharmakaya?
-A white ox spits up white silk. A black horse rides a crow.

~
-What is Buddha?
-When I tell you it becomes something else.

~
-What is Buddha?
-What is Buddha?
-What is Understanding?
-Understanding is not understanding.

~
-What is Buddha?
-Not pointing at heaven or earth.
-Why not point at heaven or earth?
-I alone am the honoured one.

~
-What is Buddha?
-The big ones are like elder brothers. The small ones are like
younger brothers.

~
-What is Buddha?
-A hot soup pot has no cool spot.

~
-What is the great meaning of Buddhism?
-Push the gournd beneath the water.

~
-Why did Bodhidharma come from the west?
-Birds fly, rabbits walk.

~
-What is Buddha?
-You' re not aware of the stink of your own shit.

Άννα Μπλούμε- Kurt Schwitters

Ω πολυαγαπημένη των εικοσιεπτά μου αισθήσεων, εγώ
αγαπώ το δικό σου! - εσύ, συ, σεις, σου, εγώ σου, εσύ μου.
-Εμείς;
Αυτό είναι (επί τη ευκαιρία) από άλλο ανέκδοτο.
Ποιο είσαι, απροσμέτρητο θήλυ; Είσαι
-είσαι; Λένε πως είσαι- άστους
να λένε και να ξαναλένε, δε ξέρουν που πάνε τα τέσσερα.
Φοράς το καπέλο σου στα πόδια σου και τριγυρνάς
πάνω στα χέρια σου, πάνω στα χέρια σου περπατάς.
Χέι, το κόκκινο φόρεμά σου, ραμμένο με άσπρες πιέτες.
Κόκκινο αγαπώ Άννα Μπλούμε,
κόκκινο αγαπώ το δικό σου! Εσύ
συ, σεις, σου, εγώ σου, εσύ μου. -Εμείς;
Αυτό είναι (επί τη ευκαιρία) από την παγερή φωτιά.
Κόκκινη άνθιση, κόκκινη Άννα Μπλούμε τί λέει ο κόσμος;
Βρέστο και πάρτο: 1) Η Άννα Μπλούμε έχει ένα πουλί.
2) Η Άννα Μπλούμε είναι κόκκινη.
3) Τί χρώμα έχει το πουλί;
Γαλάζιο είναι το χρώμα των κίτρινων μαλλιών σου.
Κόκκινο είναι το γουργουρητό του πράσινου πουλιού σου.
Εσύ απλό κορίτσι σ' απλό φουστάνι, εσύ αγαπημένο
πράσινο κτήνος, αγαπώ το δικό σου! Εσύ, συ, σεις, σου,
Εγώ σου, εσύ μου.- Εμείς;
Αυτό είναι (επί τη ευκαιρία) από το ντουλάπι με τις φωτιές.
Άννα Μπλούμε! Άννα, α-ν-ν-α, γαργαλώ
το όνομά σου. Το όνομά σου στάζει σαν λιωμένο ξύγκι.
Ξέρεις, Άννα, ξέρεις κιόλας;
Μπορείς να διαβαστείς ακόμα και ανάποδα, και συ, συ
η πιο όμορφη απ' όλες, είσαι από πίσω, όπως είσαι από
πριν: "α-ν-ν-α".
Ξύγκι γαργαλάει χαϊδευτικά στάζοντας στην πλάτη μου
Άννα Μπλούμε, συ, γαργαλιστικό κτήνος,
αγαπώ το δικό σου!

Ludwig Wittgenstein- Φιλοσοφικές Έρευνες 1

-Μπορούμε να φανταστούμε την όλη διαδικασία της χρήσης των λέξεων
σαν ένα από κείνα τα παιχνίδια με τα οποία τα παιδιά μαθαίνουν τη μητρική
τους γλώσσα. Αυτά τα παιχνίδια θα τα ονομάσω "γλωσσικά παιχνίδια"
και κάπου κάπου θα μιλώ για μια πρωτόγονη γλώσσα σα να ήταν ένα γλωσσικό
παιχνίδι.


-Θα ονομάσω επίσης "γλωσσικό παιχνίδι" το σύνολο που αποτελείται από
τη γλώσσα και τις δραστηριότητες με τις οποίες είναι συνυφασμένη.

-Συχνά, όταν φιλοσοφούμε, θα φανεί χρήσιμο να λέμε στον εαυτό μας:
το να ονομάζεις κάτι, μοιάζει σαν να κολλάς στο πράγμα μια επιγραφή με το όνομά του.

-Το να φανταζόμαστε μια γλώσσα σημαίνει να φανταζόμαστε μια μορφή ζωής.

-Το να μιλάμε μια γλώσσα είναι μέρος μιας δραστηριότητας, ή μιας μορφής ζωής.

-Το να προστάζουμε, το να ρωτάμε, το να αφηγούμαστε, το να φλυαρούμε
ανήκουν στη φυσική μας ιστορία τόσο όσο το να περπατούμε, να τρώμε, να πίνουμε,
να παίζουμε.

-Μήπως υπάρχει ένας και μόνο τρόπος να κατανοούμε τις λέξεις "χρώμα" και "μήκος";
-Αλλά αυτές πρέπει να ορίσουμε. - Να τις ορίσουμε λοιπόν με τη μεσολάβηση άλλων λέξεων!
Και τι γίνεται με τον τελευταίο ορισμό σ' αυτή την αλυσίδα; (Μη λες: "Δεν υπάρχει
"τελευταίος" ορισμός". Θα ήταν ακριβώς το ίδιο σα να ήθελες να πεις: "Σ' αυτό το δρόμο
δεν υπάρχει τελευταίο σπίτι' μπορεί κανείς πάντα να χτίσει άλλο ένα".)

-Και το πώς 'αντιλαμβάνομαι' τον ορισμό, φαίνεται από το πώς χρησιμοποιώ τη λέξη
που έχει οριστεί.

-Έχει νόημα να ρωτάει την ονομασία μονάχα εκείνος που ήδη ξέρει να κάνει
κάτι μ' αυτήν.

-Κι εδώ "σκέφτομαι" θα σήμαινε κάτι σαν: μιλώ στον εαυτό μου.

-Γιατί τα φιλοσοφικά προβλήματα γεννιούνται όταν η γλώσσα έχει σκόλη.

-Η σημασία μιας λέξης είναι η χρήση της μέσα στη γλώσσα. Και καμιά φορά
εξηγεί κανείς τη σημασία ενός ονόματος δείχνοντας τον φορέα του.

-Η ονομασία και η περιγραφή δεν βρίσκονται βέβαια στο ίδιο επίπεδο:
η ονομασία είναι μια προπαρασκευή για την περιγραφή. Το να ονομάζεις δεν
είναι ακόμα κίνηση στο γλωσσικό παιχνίδι- παρόμοια όπως η τοποθέτηση
ενός πιονιού στη θέση του δεν είναι κίνηση στο παιχνίδι του σκακιού.
Μπορούμε να πούμε: με το να ονομάσουμε ένα πράγμα, δεν κάνουμε ακόμη
τίποτε. Ούτε έχει όνομα έξω από το παιχνίδι. Αυτό εννοούσε και ο Frege όταν
έλεγε πως μια λέξη έχει σημασία μόνο στον συναπαρτισμό της πρότασης.

-"Όνομα' θα λέω μονάχα εκείνο που δεν μπορεί να στέκει στο συνδυασμό 'το Χ υπάρχει'.
- Έτσι λοιπόν δεν μπορούμε να πούμε 'το κόκκινο υπάρχει' επειδή αν δεν υπήρχε το
κόκκινο, δεν θα μπορούσαμε διόλου να μιλάμε γι' αυτό". -Πιο σωστά: Αν πρέπει "το Χ υπάρχει" να σημαίνει το ίδιο με: το "Χ" έχει σημασία, τότε αυτή δεν είναι μια πρόταση
που πραγματεύτεαι το Χ, αλλά μια πρόταση σχετική με τη χρήση που κάνουμε
της γλώσσας μας, δηλαδή τη χρήση της λέξης "Χ".

-Τα ΄παιχνίδια' αποτελούν μιαν οικογένεια.

-Δεν γνωρίζουμε τα όρια γιατί δεν έχουν χαραχτεί.

-Και έτσι μπορεί κανείς να εξηγήσει τι είναι ένα παιχνίδι. Δίνει κανείς παραδείγματα και
θέλει να τα καταλαβαίνουν μ' έναν ορισμένο τρόπο. (...) Εδώ, να δίνεις παραδείγματα
δεν είναι ένα πλάγιο μέσο εξήγησης,- γιατί τάχα λείπει καλύτερο. Γιατί κάθε γενικός
ορισμός μπορεί να παρανοηθεί. Έτσι ακριβώς παίζουμε το παιχνίδι. (εννοώ το γλωσσικό
παιχνίδι με τη λέξη "παιχνίδι".)

-"Όλα αυτά είναι σωστά και τίποτε δεν είναι σωστό". -Και σ' αυτή τη θέση βρίσκεται
όποιος λ.χ. γυρεύει στην αισθητική ή στην ηθική ορισμούς που να αντιστοιχούν
στις έννοιες μας.
Όταν έχεις αυτή τη δυσκολία, να αναρωτιέσαι πάντα: Πώς μάαμε τη σημασία αυτής
της λέξης (λ.χ. "καλό"); Από ποιά παραδείγματα; Σε ποια γλωσσικά παιχνίδια;
Τότε θα δεις ευκολότερα πως η λέξη πρέπει να έχει μια οικογένεια από σημασίες.

-Ένας κανόνας είναι σαν ένας οδοδείχτης. -Μήπως ο οδοδείχτης αποκλείει κάθε αμφιβολία
σχετικά με το δρόμο που πρέπει να πάρω;

-Δεν έχει καθοριστεί μια ιδανική ακρίβεια. Δεν ξέρουμε πώς πρέπει να τη
φανταζόμαστε- εκτός αν εσύ ο ίδιος καθορίσεις τι πρέπει να ονομάζουμε έτσι.

-Ουσιαστικό για την έρευνά μας είναι, μάλλον, πως μ' αυτή δεν θέλουμε να μάθουμε
τίποτα καινούριο. Θέλουμε να κατανοήσουμε κάτι που είναι κι όλας οφθαλμοφανές.
Αυτό φαίνεται, πως, κατά κάποια έννοια, δεν το καταλαβαίνουμε.

-Εκείνο που ξέρουμε όταν δεν μας ρωτούν, αλλά δεν το ξέρουμε πια όταν πρέπει
να το εξηγήσουμε, είναι κάτι που πρέπει κανείς να το αναλογιστεί.

-Η έρευνά μας είναι μια γραμματική έρευνα. Αυτή φωτίζει το πρόβλημά μας,
καθόσο παραμερίζει τις παρανοήσεις. Παρανοήσεις που αφορούν τη χρήση των λέξεων.

-Οι έννοιες: πρόταση, γλώσσα, σκέψη, κόσμος, στέκουν στη σειρά, η μία μετά την άλλη,
η μία ισοδύναμη προς την άλλη.

-Η σκέψη περιβάλλεται από μιαν αίγλη. Η ουσία της, η λογική, παρουσιάζει μια τάξη,
και μάλιστα την a priori τάξη του κόσμου, δηλαδή την τάξη των δυνατοτήτων που πρέπει
να είναι κοινές στον κόσμο και στη σκέψη..

-Αυτή η τάξη είναι μια υπέρ- τάξη, ανάμεσα, θα λέγαμε, σε υπερ-έννοιες.
Ενώ, βέβαια, αν οι λέξεις "γλώσσα", "εμπειρία", "κόσμος" έχουν μια χρήση
αυτή θα πρέπει να είναι τόσο ταπεινή όσο και η χρήση των λέξεων
"τραπέζι", "λάμπα", "πόρτα".

-Ένα ακαθόριστο νόημα, -αυτό, στην πραγματικότητα, δεν θα ήταν καν νόημα.

-Η ιδέα μοιάζει σαν τα γυαλιά πάνω στη μύτη μας, και ό,τι κοιτάξουμε το βλέπουμε
μέσα από αυτά. Δεν μας έρχεται ποτέ στο νου να τα βγάλουμε.

-Μιλάμε για το φαινόμενο της γλώσσας στο χώρο και στο χρόνο. Όχι για
ένα ανύπαρκτο κατασκεύασμα έξω από το χώρο και τον χρόνο.

-Το ερώτημα: "Τί είναι, στην πραγματικότητα, μια λέξη;" είναι ανάλογο
με το ερώτημα: "Τί είναι ένα πιόνι;"

-Η φιλοσοφία είναι ένας αγώνας ενάντια στη γοητεία που ασκεί το γλωσσικό
μέσο πάνω στη νόησή μας.

-Ας αναρωτηθούμε: γιατί μας φαίνεται βαθύ ένα γραμματικό ευτράπελο;
(και αυτό ακριβώς είναι το φιλοσοφικό βάθος.)

-Ένα φιλοσοφικό πρόβλημα έχει τη μορφή: "Δεν βγάζω άκρη."

-Αποτέλεσμα της φιλοσοφίας είναι το ξεσκέπασμα της μιας ή της άλλης καθαρής
α-νοησίας, και των καρούμπαλων που απόκτησε ο νους πέφτοντας πάνω στα όρια της γλώσσας. Αυτά, τα καρούμπαλα, μας φανερώνουν την αξία που έχει εκείνο το ξεσκέπασμα.

-Στη γραμματική μας λείπει η εποπτικότητα.

-Αυτό που εμείς κάνουμε είναι να οδηγούμε τις λέξεις πίσω, από τη μεταφυσική
στην καθημερινή τους χρήση.

-Η φιλοσοφία απλά και μόνο τα τοποθετεί όλα μπροστά μας και δεν εξηγεί τίποτε,
ούτε συνάγει τίποτε. (...) "Φιλοσοφία" θα μπορούσε κανείς να ονομάσει εκείνο
που είναι δυνατό πριν από κάθε καινούρια ανακάλυψη ή εφεύρεση.

-Ό,τι εμπλέκεται στην έννοια της αλήθειας (όπως σ' έναν οδοντωτό τροχό)
αυτό είναι μια πρόταση.

-Όταν φιλοσοφούμε, είμαστε σαν άγριοι, πρωτόγονοι άνθρωποι που ακούνε τις εκφράσεις
των πολιτισμένων ανθρώπων, τις παρερμηνεύουν και, από την ερμηνεία τους,
βγάζουν τα πιο περίεργα συμπεράσματα.

-Το να ακολουθείς έναν κανόνα, το να επικοινωνείς, το να δίνεις μια προσταγή,
το να παίζεις μια παρτίδα σκάκι είναι συνήθειες (χρήσεις, θεσμοί).
Το να καταλαβαίνεις μια πρόταση σημαίνει να καταλαβαίνεις μια γλώσσα.
Το να καταλαβαίνεις μια γλώσσα σημαίνει να είσαι κάτοχος μιας τεχνικής.

-Η γλώσσα είναι ένας λαβύρινθος από δρόμους. Έρχεσαι από μια μεριά
και ξέρεις να προσανατολιστείς. Έρχεσαι στην ίδια θέση από άλλη μεριά
και δεν μπορείς πια να προσανατολιστείς.

-Όταν εξαντλήσω τις αιτιολογήσεις, φτάνω στο υπόστρωμα βράχου
και η τσάπα μου κυρτώνει. Τότε έχω τη διάθεση να πω: "Να! έτσι ακριβώς ενεργώ".
(Θυμήσου πως κάποτε απαιτούμε ορισμούς όχι για το περιεχόμενό τους
αλλά για τη μορφή τους. Η απαίτησή μας είναι αρχιτεκτονική.
Ο ορισμός είναι σαν ψεύτικο γείσωμα που δεν στηρίζει τίποτε.)

-Σωστό και λάθος είναι αυτό που λένε οι άνθρωποι' και ομοφωνούν οι άνθρωποι μες στη γλώσσα. Αυτό δεν είναι ομοφωνία στις γνώμες αλλά στον τρόπο ζωής.

-Έτσι λοιπόν, όταν φιλοσοφεί κανείς, καταλήγει στο σημείο να μη μπορεί
να θέλει παρά να εκστομίσει έναν άναρθρο ήχο.

-Ποιός είναι ο σκοπός σου στη φιλοσοφία; -Να δείξω στη μύγα τη διέξοδο από την παγίδα.

-Η νοητική παράσταση είναι η εικόνα που περιγράφεται όταν
περιγράφει κανείς εκείνο που φαντάζεται.

-Την ουσία την εκφράζει η γραμματική.

-Τι είδους αντικείμενο είναι κάτι, αυτό το λέει η γραμματική.
(Θεολογία ως γραμματική.)

-Δες την πρόταση σαν ένα εργαλείο' και το νόημά της ως τη χρήση της.

Καλημέρες του Van Gogh

Καλημέρες του Gauguin!

Θεόδωρος Ντόρρος- 3 ποιήματα

Είμαστε τα ζωνταντά του γλυτωμού
σε ξένες θετικότητες.
Κι ανύπαρχτο περνάει το διάστημα
απ' την υγεία ως την αρρώστεια.

Πιο άνθρωποι,
θα βλέπουμε, αγριεμένοι από ντροπή,
τα τωρινά μας.

Απίστευτη η τέχνη μας να κάνουμε
στιγμές κι αιωνιότητες.

Δεν είν' αυτά που θα' λεγα,
ούτε και κείνα που τα φέραν.



ΚΑΜΙΑ ΦΩΝΗ
Δε με χωρούν οι τόποι σας.
Ούτ' οι χαρές σας ούτ' ο πόνος μου.
Δεν είναι δυνατό μου να ζω κάθε στιγμή ο ίσιος σας.

Σας θάβω και με θάβετε.
Κι η ασχήμια του πεθαμού σας λυπητερότερη απ' το
θάνατο.

Κουβέντες μόνο
απ' τα ψηλώματα του νου.
Τέτοιες, που σβήνουν κάθε "πιο αληθινό"
με στεναγμούς υπομονής,
και μ' ομορφιές ελπίδας του αδύνατου.

Πάντα το άγνωστο, η μοίρα και το μέλλον.

Με διώχνει από παντού ο ξαφνιασμός μου:
Γιατί, δε φώναξα μονάχος, δυνατά, ποτές μου.
Και σε κανένα μπρος.
Κι ούτε ποτές μου θα φωνάξω,
σαν τρελός,
με φλέβες φουσκωμένες.
Κι άλλος κανείς.

Φωνή της ανθρωπιάς,
κείνης που βγαίνει καυτερή ως το πετσί,
και που παγώνει κάθε ψέμμα ζεστασιάς,
ακόμα δεν ακούστηκε.
Μόνο να πει:

"Σταθείτε και σωπάστε.
Ξεχάστε τις αντίζωες του πίθηκου αξίες.
Πάψτε ζητώντας τα μεγάλα της ζωής
και τα δικά σας
στων αλλονών το μικρανθρώπισμα,
στις κυριότητες του νυσταγμού σας.

Γινήτε λίγοι.

Πολύ λίγοι για να' στε ζωντανοί."

Κει που' στε μαζεμένοι, η ανθρωπιά ντροπή.
Και βάρβαρη η δική μου
όταν μου λείπει η συφορά σας.

Δε με χωρούν οι τόποι σας. Δεν ξέρω πού να ζήσω.




ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑ
Όλα καινούρια,
τόσο, που θα' ρθει κάτι κι άλλο
πιο καινούριο κι απ' αυτά.

Τα φύλλα, φρεσκοπράσινα, μιλάγανε πιο νοητά
από ανθρώπους διαβασμένους.

Προσπέρασα ένα γέρο.
Κατέβαζε σκουπίδια σε υπόγειο.
Δε φύσηξαν γι' αυτόνε.

Κατέβαινε βαριά μεσ' στο σκοτάδι.